Tasiemiec uzbrojony – tryb życia, rozmnażanie. Czym jest tasiemiec?

Tasiemiec uzbrojony – tryb życia, rozmnażanie. Czym jest tasiemiec?
https://pixabay.com/
Autor 11.03.2021

Taenia solium, zwany tasiemcem uzbrojonym, występuje na całym świecie. Jest szczególnie powszechny w krajach rozwijających się, gdzie świnie są hodowane w złych warunkach sanitarnych. Na półkuli zachodniej występuje głównie w Ameryce Południowej i Środkowej.

Tasiemiec uzbrojony ma kilka różnych siedlisk w zależności od etapu swojego cyklu życia. W jelicie cienkim żywiciela ludzkiego można znaleźć zarówno larwy, jak i dorosłego osobnika. Segmenty pełne jaj znajdują się w stolcu żywiciela. Następnym etapem tasiemca jest zarodek, który pasożytuje wewnątrz żywiciela pośredniego – świni. Znajduje się są jelitach i tkankach świni, a później kontynuuje swój etap życia w mięśniach i mózgu świni jako cysta.

Jak wygląda tasiemiec uzbrojony?

Morfologia dorosłego tasiemca wieprzowego jest podzielona na trzy części. Głowa umieszczona jest na przodzie pasożyta. Działa ona jak urządzenie mocujące z czterema przyssawkami, które służą do przyczepiania się do jelita żywiciela. Szyja to wydłużony obszar między głową a segmentami. W końcu ciało tasiemca zawiera wiele segmentów, gdzie mieści się większość organów. Każdy segment zawiera zarówno męski, jak i żeński układ rozrodczy. Segmenty dojrzewają płciowo w miarę postępów w tylnym kierunku ciała. Tasiemiec uzbrojony nie posiada układu pokarmowego, ale składa się z następujących układów: okrywowego, nerwowego, osmoregulacyjnego i mięśniowego.

Jaja tasiemca mają delikatną zewnętrzną skorupę, która może zostać zrzucona, gdy jajo opuszcza organizm żywiciela, pozostawiając larwę wystawioną na działanie środowiska zewnętrznego. Larwa ma 30 um średnicy i jest zwartą masą komórek otoczoną ochronną powłoką zwaną embrioforem. Ta osłona chroni ją przed trudnymi warunkami, gdy jest wystawiona na działanie środowiska. Larwa rozwija się w cystę, przekształcając się w pęcherzyk z opalizującym płynem.

Rodzaj Taenia obejmuje 20 gatunków, a Taenia solium jest często mylona z Taenia saginata, tasiemcem nieuzbrojonym. W stadium jaja te dwa gatunki są identyczne, a rozróżnienie między nimi występuje w stadium dorosłym. Taenia solium ma głowę złożoną z haczyków, w przeciwieństwie do tasiemca nieuzbrojonego. Tasiemiec uzbrojony jest również mniejszy.

Rozwój

Tasiemiec uzbrojony ma sześć etapów swojego cyklu życiowego: tasiemca niedojrzałego, tasiemca dorosłego, jajo, larwę, postać postkonosferyczną i cystę.

Tasiemiec niedojrzały i dorosły występują u żywiciela ostatecznego – człowieka. Te dwa stadia mogą wystąpić tylko wtedy, gdy żywiciel ostateczny spożywa wieprzowinę zakażoną cystami, ponieważ postać dorosła musi dojrzeć w jelicie żywiciela ostatecznego.

Dorosły tasiemiec jest etapem reprodukcyjnym i pojedynczy dojrzały płciowo produkuje średnio 40 000 jaj dziennie. Jaja te są wydalane z odchodami człowieka, a następnie spożywane przez świnię, żywiciela pośredniego. Jajo zrzuca zewnętrzną skorupę i staje się larwą. Larwa dostaje się do układu krążenia żywiciela pośredniego i jest przenoszona do komórek mięśniowych, narządów wewnętrznych i mózgu. Z tych miejsc, w żywicielu pośrednim, larwa wyrasta do stadium postkonosferyczną. Ten etap to przejście między larwą a larwą cystą. Cysta zaczyna przekształcać się w dorosłego osobnika, gdy dotrze do jelita człowieka. Następuje to, gdy człowiek zjada niedogotowane mięso wieprzowe zakażone cystami.

Ile żyje tasiemiec uzbrojony?

Uważa się, że Taenia solium może przetrwać w jelicie swojego żywiciela ostatecznego do 25 lat. Jaja mogą przeżyć 8 miesięcy, jednak warunki środowiskowe zwykle nie pozwalają jajom dotrzeć do kolejnego etapu cyklu życiowego.

Taenia solium różni się od innych gatunków z rodzaju Taenia tym, że może używać swojego żywiciela ostatecznego (człowieka) jako żywiciela pośredniego. Larwa może zakażać człowieka poprzez zewnętrzną autoinfekcję, podczas której jaja wydalane z kałem są spożywane doustnie.

Tasiemiec uzbrojony jest gatunkiem mobilnym. W stadium larwalnym przenika do jelita żywiciela pośredniego, aby dotrzeć do układu krążenia i migrować po całym organizmie. Dorosły osobnik tasiemca jest często przytwierdzany haczykami do jelita żywiciela ostatecznego.

Taenia solium jest samotnym pasożytem. W większości obserwacji tylko jeden pasożyt zakaża pojedynczego żywiciela. Istnieją jednak możliwości konkurowania między wieloma tasiemcami infekującymi tego samego żywiciela. Jeśli żywiciel jest zarażony wieloma tasiemcami, mają one trudności z osiągnięciem dojrzałości płciowej.

Źródła:

1. Flisser, Ana; Viniegra, Ana-Elena; Aguilar-Vega, Laura; Garza-Rodriguez, Adriana; Maravilla, Pablo; Avila, Guillermina (2004). "Portrait of Human Tapeworms". The Journal of Parasitology. 90 (4).

2. Pawlowski, Z.S.; Prabhakar, Sudesh (2002). "Taenia solium: basic biology and transmission". In Gagandeep Singh, Sudesh Prabhakar (ed.). Taenia solium Cysticercosis from Basic to Clinical Science. Wallingford, Oxon, UK: CABI Pub.

3. Gutierrez, Yezid (2000). Diagnostic Pathology of Parasitic Infections with Clinical Correlations (2nd ed.). New York [u.a.]: Oxford University Pres.

Następny artykuł