Fostex – charakterystyka leku. Wskazania i skutki uboczne
Fostex – działanie
Fostex to lek wziewny stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej u chorych, u których konieczne jest zastosowanie preparatu złożonego oraz ciężkiej postaci przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Zawiera on dwie substancje czynne – beklometazon oraz formoterol o działaniu rozszerzającym oskrzela, przeciwzapalnym i przeciwalergicznym.
Beklometazon jest syntetycznym kortykosteroidem drugiej generacji. Jest wskazany do doustnego stosowania wziewnego w leczeniu podtrzymującym i doraźnym astmy oraz POChP, a także do stosowania donosowego w celu złagodzenia objawów sezonowego lub całorocznego alergicznego i niealergicznego (naczynioruchowego) nieżytu nosa oraz zapobiegania nawrotom polipów nosa po ich usunięciu chirurgicznym. Beklometazon tłumi działanie komórek zapalnych, takich jak komórki tuczne, eozynofile, bazofile, limfocyty, makrofagi i neutrofile. Hamuje również uwalnianie mediatorów stanu zapalnego, takich jak histamina, eikozanoidy, leukotrieny i cytokiny. Substancja wykazuje silne działanie miejscowe przy niewielkich działaniach ogólnoustrojowych. Podczas wchłaniania beklometazon ulega szybkiej i rozległej hydrolizie, około 95% substancji podanej w inhalacji doustnej ulega przemianie do postaci 17-BMP w płucach.
Formoterol jest wziewnym beta 2-agonistą stosowanym w leczeniu POChP i astmy. Działa na mięśnie gładkie oskrzeli, rozszerzając i rozluźniając drogi oddechowe. Substancja zaczyna działać już po 2-3 minutach od podania. Jest długo działającym agonistą receptorów beta 2-adrenergicznych znajdujących się głównie w mięśniach gładkich oskrzeli. Szacuje się, że biodostępność formoterolu w płucach wynosi około 43% dostarczonej dawki. Po inhalacji jest on szybko wchłaniany do krwiobiegu. W większości substancja jest wydalana z moczem. Średni okres półtrwania formoterolu po inhalacji wynosi 7-10 godzin.
Jedna dawka leku Fostex zawiera 100 mikrogramów beklometazonu dipropionianu (Beclometasoni dipropionas) oraz 6 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego (Formoteroli fumaras dihydricus). Preparat ma postać aerozolu inhalacyjnego.
Fostex – wskazania i dawkowanie
Wskazania do stosowania leku obejmują:
regularne leczenie astmy u pacjentów, u których stosowanie preparatów z kortykosteroidami wziewnymi bądź długo działającymi beta2-agonistami nie przynosi pożądanych rezultatów,
objawowe leczenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.
Fostex jest przeznaczony do stosowania długotrwałego w sposób ciągły, rzadziej do stosowania doraźnego w przypadku nagłego napadu duszności. Dawkowanie jest ustalane przez lekarza, indywidualnie dla każdego chorego. Zazwyczaj są to 1-2 dawki wziewne w ciągu doby. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 inhalacji. W trakcie leczenia zaleca się modyfikowanie dawki i stosowanie najmniejszej skutecznej.
Fostex – działania niepożądane
Skutki uboczne po przyjęciu leku wynikają z działania substancji czynnych, są to m.in.:
zapalenie gardła,
podrażnienie gardła,
kandydoza jamy ustnej,
suchość błony śluzowej jamy ustnej,
bóle głowy,
zawroty głowy,
dysfonia,
świąd, wysypka,
kaszel,
biegunka, niestrawność.
Stosowanie preparatu z beklometazonem oraz formoterolem może powodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi, dlatego też należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania go u pacjentów z cukrzycą. Pod ścisłą kontrolą lekarską muszą także przebywać pacjenci z zaburzeniami rytmu serca. W przypadku zastosowania dawek większych niż zalecane, może wystąpić okresowe zahamowanie czynności nadnerczy.
Nie ma badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo w stosowaniu leku przez kobiety ciężarne i karmiące piersią.
