Otłuszcza narządy i niszczy trzustkę. Dotyczy co trzeciej kobiety w Polsce

• Insulinooporność powoduje przewlekły stan zapalny, który uszkadza narządy wewnętrzne
• Stale podwyższony poziom insuliny jest głównym motorem napędowym otyłości trzewnej
• Nieleczony stan przedcukrzycowy jest bezpośrednią drogą do cukrzycy typu 2
• Nadmiar insuliny działa jak czynnik wzrostu, znacząco zwiększając ryzyko nowotworów

Nadmiar insuliny a stany zapalne

Insulina to hormon niezbędny do życia, ale jego nadmiar we krwi (hiperinsulinemia) jest bardzo szkodliwy. Gdy komórki przestają reagować na insuliną, trzustka produkuje jej coraz więcej, aby za wszelką cenę obniżyć poziom cukru we krwi.

Niestety, insulina jest hormonem silnie anabolicznym. Jej wysoki poziom blokuje spalanie tłuszczowej i kieruje nadmiar energii prosto do komórek tłuszczowych w jamie brzusznej, co powoduje charakterystyczne tycie w okolicy brzucha.

Ten rodzaj tłuszczu (tłuszcz trzewny) jest nie tylko obciążeniem estetycznym. Otacza on kluczowe narządy, takie jak wątroba czy serce, i zachowuje się jak aktywny gruczoł dokrewny, produkując substancje prozapalne. 

– Przewlekły stan zapalny wpływa negatywnie na naczynia krwionośne, prowadzi do cukrzycy typu 2, chorób serca, a nawet zwiększa ryzyko wystąpienia nowotworów – ostrzega w rozmowie z portalem Pacjenci.pl dietetyczka Agata Ziemnicka.

Ten problem może dotyczyć nawet co trzeciej Polki.

Insulinooporność – idealne środowisko dla nowotworów

Insulina w nienaturalnie wysokich stężeniach działa jak silny czynnik wzrostu (tzw. czynnik mitogenny), który pobudza komórki do namnażania i jednocześnie hamuje apoptozę, czyli naturalny proces obumierania komórek zmutowanych.

Eksperci alarmują, że kobiety zmagające się z insulinoopornością i otyłością trzewną mają zwiększone ryzyko zachorowania na:

• raka piersi (zwłaszcza po menopauzie),
• raka trzonu macicy (endometrium),
• raka jelita grubego,
• raka jajnika.

Stan przedcukrzycowy – ostatni moment dla trzustki

Wielu pacjentów ignoruje podwyższony poziom glukozy na czczo traktując go jako drobne odstępstwo. Tymczasem stan przedcukrzycowy oznacza, że organizm od lat walczył z insulinoopornością, a możliwości kompensacyjne trzustki właśnie się kończą.

Ciągłe zmuszanie komórek beta trzustki do produkcji ogromnych ilości insuliny prowadzi do ich "wypalenia" i nieodwracalnego uszkodzenia. Gdy trzustka przestaje nadążać, poziom glukozy szybuje w górę i diagnozowana jest pełnoobjawowa cukrzyca typu 2. 

Na tym etapie zatrzymanie postępu choroby jest kluczowe i wymaga natychmiastowej zmiany stylu życia. Na tym etapie zatrzymanie postępu choroby jest kluczowe i wymaga natychmiastowej zmiany stylu życia: wdrożenia diety o niskim indeksie glikemicznym, regularnej aktywności fizycznej i – w wielu przypadkach – wsparcia farmakologicznego.