Łączenie emerytury polskiej i zagranicznej. Seniorzy często popełniają ten błąd
Wiele osób staje przed wyzwaniem zabezpieczenia swojej przyszłości finansowej po latach pracy w różnych państwach Europy. Decyzja o powrocie do kraju często rodzi pytania dotyczące losu składek odprowadzonych do zagranicznych systemów ubezpieczeń oraz sposobu ich odzyskania. Zrozumienie mechanizmów koordynacji zabezpieczenia społecznego pozwala na skuteczne zaplanowanie jesieni życia i uniknięcie biurokratycznych nieporozumień. Warto wiedzieć, w jaki sposób sumować okresy aktywności zawodowej i jak prawidłowo ubiegać się o należne środki, aby w pełni wykorzystać wypracowany kapitał.
- Jakie warunki trzeba spełnić, aby uzyskać emeryturę z innego kraju Unii Europejskiej?
- W jaki sposób opodatkowane są zagraniczne emerytury w Polsce i jak uniknąć podwójnego opodatkowania?
- Jaką rolę pełni ZUS w procedurze składania wniosku o emeryturę zagraniczną?
Jakie warunki trzeba spełnić, aby uzyskać emeryturę z innego kraju Unii Europejskiej?
Artykuł porusza kwestię możliwości łączenia świadczeń emerytalnych z dwóch krajów, co jest rozwiązaniem dopuszczalnym w polskim systemie prawnym. Osoby, które pracowały część życia za granicą, mogą ubiegać się o emeryturę z tego państwa, a okresy zatrudnienia z różnych krajów UE podlegają sumowaniu w celu spełnienia wymagań do otrzymania świadczenia. Należy jednak pamiętać, że łączenie wypłat z Polski i innego kraju UE jest możliwe pod warunkiem spełnienia kryteriów przyznawania świadczeń w obu tych systemach.
W Polsce prawo do emerytury nabywa się po osiągnięciu wieku 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, przy czym wymagany staż pracy wynosi odpowiednio 20 i 25 lat. Przepisy zagraniczne mogą stawiać inne wymogi, na przykład w Niemczech trzeba przepracować minimum 5 lat, aby ubiegać się o emeryturę z tamtejszego systemu. Zgodnie z dostępnymi informacjami ten sam pięcioletni okres jest kluczowy dla uzyskania niemieckiego świadczenia, natomiast w Wielkiej Brytanii minimalny czas ubezpieczenia to około 10 lat.
Możliwe jest doliczenie okresów składkowych z innych krajów Unii Europejskiej do polskiego stażu, jeśli brakuje wymaganego stażu wyłącznie w krajowym systemie. Takie sumowanie okresów zatrudnienia z różnych państw ułatwia nabycie uprawnień emerytalnych. Warto przy tym pamiętać, że praca wykonywana za granicą daje samodzielną podstawę do ubiegania się o emeryturę również z tego kraju.
W jaki sposób opodatkowane są zagraniczne emerytury w Polsce i jak uniknąć podwójnego opodatkowania?
Artykuł podejmuje zagadnienie unikania podwójnego opodatkowania zagranicznych emerytur, ponieważ kwestia podatkowa jest często jednym z najważniejszych tematów przy łączeniu świadczeń. Wszystkie emerytury w Polsce, włączając w to wypłaty zagraniczne, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz składce zdrowotnej.
Dzięki umowom o unikaniu podwójnego opodatkowania, zagraniczna emerytura osoby mieszkającej w Polsce jest opodatkowana wyłącznie w kraju rezydencji podatkowej. Polska zawarła takie porozumienia z wieloma państwami, na przykład z Niemcami, co ma istotne skutki dla świadczeniobiorców. Oznacza to, że emerytura z Niemiec dla polskiego rezydenta podatkowego jest opodatkowana tylko w Polsce i nie podlega dodatkowemu podatkowi u naszych zachodnich sąsiadów.
Międzynarodowe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania skutecznie zapobiegają sytuacji, w której świadczenia byłyby opodatkowane dwa razy. Regulacje te chronią emerytów przed koniecznością płacenia daniny jednocześnie w kraju pochodzenia emerytury oraz w kraju rezydencji podatkowej.
Jaką rolę pełni ZUS w procedurze składania wniosku o emeryturę zagraniczną?
Wniosek o drugą emeryturę należy złożyć bezpośrednio w polskim Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.
Wszelkie formalności związane z prawem do świadczenia z zagranicy załatwia się za pośrednictwem ZUS, a sam wniosek składa się w Polsce. Dokumenty można dostarczyć osobiście lub przesłać elektronicznie przez Platformę Usług Elektronicznych (PUE) ZUS, po czym polski urząd przekazuje je do odpowiednich instytucji w UE lub EFTA. Ostatecznie to zagraniczne instytucje rozpatrują otrzymaną dokumentację zgodnie z własnymi, lokalnymi przepisami.
W całym procesie Zakład Ubezpieczeń Społecznych pełni istotną rolę, gdyż pośredniczy w kontaktach z zagranicznymi instytucjami emerytalnymi.
Jakie dokumenty są niezbędne do złożenia wniosku o emeryturę z innego kraju UE?
Do standardowego wniosku o emeryturę zagraniczną należy dołączyć dodatkowe formularze, które są wymagane przez procedury międzynarodowe. Jednym z takich dokumentów jest formularz EMZ, będący specjalnym załącznikiem dotyczącym emerytur zagranicznych.
Oprócz wniosku konieczne jest przedstawienie dokumentów potwierdzających okresy pracy i wysokość zarobków, takich jak świadectwa pracy, legitymacje ubezpieczeniowe czy dokumentacja ze studiów lub wojska. Drugim kluczowym formularzem, o którym trzeba pamiętać, jest unijny druk E 207 PL.
Wypełniając formularz unijny E 207 PL, wnioskodawca musi precyzyjnie wskazać wszystkie państwa, w których w przeszłości wykonywał pracę.
Źródło: PAP
