Cytomegalia – przyczyny, objawy, leczenie, powikłania

Cytomegalia – przyczyny

Cytomegalia wywoływana jest przez zakażenie wirusem CMV. Zakazić się można drogą kontaktową, czyli np. przez krew, ślinę, nasienie, łzy, wydzielinę szyjki macicy czy mocz osoby zakażonej.

Oprócz m. in. kontaktów seksualnych czy bezpośredniego kontaktu z zakażoną wydzieliną, do zakażenia może dojść także w wyniku przetoczenia świeżej krwi zakażonej CMV lub w wyniku przeszczepienia narządu zakażonego wirusem.

Cytomegalia wrodzona jest natomiast skutkiem zakażenia w okresie ciąży. Dzieje się tak, gdy wirus obecny w krwi matki zakaża płód. Konsekwencje zakażenia w okresie ciąży objawiają się w różny sposób i w różnym czasie.

Cytomegalia – objawy

W większości przypadków zdrowe osoby zakażone wirusem CMV przechodzą chorobę bezobjawowe. Zdarza się jednak, że towarzyszą temu takie objawy jak gorączka, złe samopoczucie, bóle mięśni czy powiększenie szyjnych węzłów chłonnych. Objawami, które są najczęściej spotykane są powiększenie węzłów chłonnych i powiększenie wątroby.

U osób, które borykają się z niedoborami odporności, cytomegalia przebiegać może pod postacią zapalenia siatkówki i naczyniówki, śródmiąższowego zapalenie płuc, zapalenia mózgu, błony śluzowej przewodu pokarmowego, trzustki, nadnerczy.

Objawy utrzymują się powyżej 2-4 tygodni.

Cytomegalia – leczenie

W przypadku nabytego zakażenia zwykle dochodzi do samoistnego wyleczenia. Można jednak próbować załagodzić objawy choroby, stosując leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe.

Zapobieganie zakażeniu wirusem cytomegalii polega na zachowywaniu podstawowych zasad higieny.

Cytomegalia – powikłania

Około 50-80% osób przeszło zakażenie wirusem CMV. W związku z tym ryzyko zakażenia jest bardzo duże. W większości przypadków nie stanowi jednak poważnego zagrożenia. Przebyta choroba powoduje bowiem powstanie przeciwciał i rozwój odporności.

Niektóre grupy obarczone są jednak większym ryzykiem wystąpienia poważnych powikłań. Są to kobiety w ciąży, które wcześniej nie były zakażone wirusem CMV i w związku z tym nie posiadają one przeciwciał, które chroniłyby je oraz dziecko przed wirusem.

Kolejną grupę stanowią osoby z obniżoną odpornością. Dla nich bowiem niebezpieczne może być zarówno zakażenie pierwotne, jak i reaktywacja zakażenia.