Delirium – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Delirium – przyczyny

Trudno jest jednoznacznie wskazać przyczyny delirium. Podłoże tego zaburzenia nie zostało bowiem dotąd poznane i opisane. Wiadomo jedynie, że prawdopodobnie delirium występuje po nagłych zmianach utlenowania krwi i perfuzji narządowej oraz wahaniach jonowych lub metabolicznych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego.

Znane są jednak czynniki ryzyka wystąpienia delirium. Można zauważyć, że rozwija się ono najczęściej u osób w podeszłym wieku. Dodatkowo, większe ryzyko zachorowania dotyczy osób, które zmagają się z zaburzeniami czynności poznawczych i otępieniem.

Delirium – objawy

Delirium nie jest chorobą psychiczną, a jedynie zespołem objawów, który występuje wraz z inną chorobą somatyczną. Wśród tych objawów wyróżnić można:

zaburzenia cyklu snu i czuwania,objawy psychotyczne, w tym omamy i halucynacje,zaburzenia świadomości, w tym brak orientacji w przestrzeni i czasie,zaburzenia czynności poznawczych,zaburzenia uwagi, w tym upośledzenie zdolności koncentracji.

Objawy delirium rozwijają się bardzo szybko, od nawet kilku godzin do kilku dni, a stopień ich nasilenia może zmieniać się w ciągu doby. Dodatkowo, objawy delirium bardzo często nasilają się w nocy. Omamy mogą układać się w wizje, które przypominają film. Towarzyszą im także urojenia, a chory ma poczucie uczestnictwa w nich. Po przeminięciu stanu majaczenia stwierdza się całkowitą lub częściową niepamięć tego czasu.

Stany majaczenia mogą pojawiać się np. w ciężkich infekcjach, które przebiegają z wysoką gorączką, mocznicy, zatruciach, niewydolności wątroby, urazach czy przy odwodnieniu. Majaczenie może być również skutkiem ubocznym działania leków czy odstawienia alkoholu.

Delirium – diagnostyka

Kryteria diagnostyczne delirium zostały sformułowane w klasyfikacjach chorób. Obejmują one cztery podstawowe elementy:

zaburzenia przytomności,zaburzenia funkcji poznawczych,ostry początek i zmienne nasilenie objawów,obecność choroby somatycznej, zatrucia lub wielu możliwych etiologii.

W jednej z klasyfikacji uwzględniono także zaburzenia psychoruchowe, zmiany rytmu snu i czuwania oraz zaburzenia emocjonalne.

Delirium – leczenie

Najważniejszą rolę w leczeniu delirium odgrywa rozpoznanie przyczyny jego wystąpienia. Dane na temat skuteczności farmakoterapii nie są jak dotąd jednoznacznie poznane i stosowanie danych leków u chorych często budzi kontrowersje. Najnowsze badania wykazały jednak, że największą skuteczność w przypadku delirium ma klasyczny lek przeciwpsychotyczny, czyli haloperidol.