ECDC wydaje ostrzeżenie dla Europy. Śmiertelność sięga nawet 40 proc.
W Hiszpanii odnotowano kolejne przypadki krymsko-kongijskiej gorączki krwotocznej (CCHF), co skłoniło Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) do wydania oficjalnego ostrzeżenia. Wirus przenoszony jest głównie przez kleszcze z rodzaju Hyalomma, a śmiertelność w przypadku infekcji może wynosić od 10 do nawet 40 procent.
- Jakie są główne drogi zakażenia wirusem krymsko-kongijskiej gorączki krwotocznej?
- W jaki sposób osoby podróżujące do Hiszpanii mogą chronić się przed ukąszeniem kleszczy?
- Jakie objawy mogą świadczyć o rozwijaniu się infekcji w organizmie człowieka?
Zagrożenie związane z chorobami przenoszonymi przez kleszcze przestaje być domeną wyłącznie rejonów tropikalnych i coraz wyraźniej dotyka krajów europejskich. Rozprzestrzenianie się nowych gatunków pajęczaków w Południowej Europie stawia nowe wyzwania przed systemami ochrony zdrowia oraz turystami. Zrozumienie mechanizmów transmisji patogenu i szybkie rozpoznanie symptomów stanowią podstawę skutecznej ochrony przed poważnymi powikłaniami zdrowotnymi.
Zwiększone ryzyko zakażenia i obszary zagrożenia
Krymsko-kongijska gorączka krwotoczna jest wywoływana przez wirus z rodziny Nairoviridae, a jego głównym wektorem są kleszcze z rodzaju Hyalomma. Do zakażenia dochodzi zazwyczaj w wyniku ukąszenia przez zainfekowanego pajęczaka lub poprzez kontakt z krwią bądź tkankami zakażonych zwierząt hodowlanych. Przypadki zachorowań w Hiszpanii koncentrują się przede wszystkim w regionach wiejskich, gdzie kontakt z żywym inwentarzem i dziką fauną jest ułatwiony.
ECDC wskazuje, że na ryzyko narażeni są głównie rolnicy, weterynarze, rzeźnicy oraz osoby uprawiające turystykę pieszą na obszarach trawistych i leśnych.
Objawy kliniczne oraz przebieg infekcji
Początek choroby ma zazwyczaj charakter nagły i objawia się wysoką gorączką, bólami mięśni, zawrotami głowy oraz nadwrażliwością na światło. W miarę rozwoju infekcji u pacjentów mogą wystąpić objawy krwotoczne, takie jak wybroczyny na skórze, krwawienia z nosa oraz uogólnione zaburzenia krzepnięcia krwi.
W ciężkich przypadkach dochodzi do gwałtownego pogorszenia stanu zdrowia i niewydolności wielonarządowej, co wymaga natychmiastowej hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii. Ze względu na brak powszechnie dostępnej szczepionki, leczenie skupia się przede wszystkim na terapii objawowej i podawaniu leków przeciwwirusowych.
Środki profilaktyczne i rekomendacje dla podróżnych
Ochrona przed zakażeniem opiera się przede wszystkim na minimalizowaniu ryzyka ukąszenia przez kleszcze podczas przebywania na świeżym powietrzu. Eksperci zalecają noszenie jasnej odzieży z długimi rękawami i nogawkami, co ułatwia dostrzeżenie wspinających się pajęczaków, a także stosowanie repelentów zawierających DEET.
Po powrocie z terenów zielonych należy dokładnie obejrzeć całe ciało i w przypadku odnalezienia kleszcza jak najszybciej go usunąć za pomocą pęsety. Ważne jest również unikanie bezpośredniego kontaktu z krwią i płynami ustrojowymi zwierząt na obszarach, gdzie stwierdzono obecność wirusa CCHF.
Źródło: ecdc.europa.eu
