Gripex – działanie, wskazania, skutki uboczne

Gripex – charakterystyka

Gripex jest lekiem dostępnym bez recepty przeznaczonym do stosowania w krótkotrwałym leczeniu objawów ostrych infekcji dróg oddechowych. Preparat ma działanie kompleksowe – przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, przeciwkaszlowe oraz udrożniające nos. Zawiera trzy substancje czynne o odmiennych mechanizmach działania: paracetamol, chlorowodorek pseudoefedryny oraz bromowodorek dekstrometorfanu.

Gripex ma postać tabletek przeznaczonych do stosowania doustnego. Może być stosowany u dorosłych oraz u dzieci powyżej 6. roku życia.

Gripex – działanie

Gripex jest preparatem złożonym zawierającym:

• 325 mg paracetamolu (Paracetamolum). Pomimo powszechnego stosowania od ponad 100 lat w leczeniu umiarkowanego bólu i gorączki, mechanizm działania paracetamolu nie jest do końca poznany. Przyjmuje się, że substancja selektywnie hamuje enzym cyklooksygenazy COX w mózgu (ale nie poza ośrodkowym układem nerwowym – dlatego też w przeciwieństwie do niesteroidowych leków przeciwzapalnych nie działa przeciwzapalnie). Uważa się, że paracetamol może również aktywować zstępujące szlaki serotoninergiczne oraz modulować endogenny układ kannabinoidowy w mózgu. Preparaty z paracetamolem podawane doustnie mają wysoką biodostępność i około 80% dawki jest wchłaniane. Maksymalne stężenie we krwi paracetamol osiąga po upływie 1 godziny, jest metabolizowany głównie w wątrobie.

• 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny (Pseudoephedrini hydrochloridum). Pseudoefedryna jest strukturalnie spokrewniona z efedryną, ale ma słabszy wpływ na współczulny układ nerwowy. Działa głównie jako agonista receptorów alfa-adrenergicznych, powoduje zwężenie naczyń, co prowadzi do efektu obkurczającego. Substancja jest sympatykomimetykiem, działa podobnie do adrenaliny. Preparaty z pseudoefedryną stosuje się w objawowym leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych, m.in. zapaleniu błony śluzowej nosa czy zapaleniu zatok.

• 10 mg bromowodorku dekstrometorfanu (Dextromethorphani hydrobromidum).

Dekstrometorfan jest pochodną leworfanolu i analogiem kodeiny, jest powszechnie stosowany jako środek tłumiący kaszel. Stosuje się go w połączeniu z pseudoefedryną w niwelowaniu objawów ze strony górnych dróg oddechowych związanych z alergiami lub przeziębieniem. Substancja szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, początek działania obserwuje się 10-30 min po podaniu doustnym. Jest metabolizowany głównie w wątrobie.

Gripex – wskazania i przeciwwskazania

Wskazania do stosowania Gripexu obejmują leczenie nasilonych objawów przeziębienia i grypy, takich jak:

• ból gardła,

• ból głowy,

• gorączka,

• suchy kaszel (Gripexu nie należy stosować w przypadku kaszlu produktywnego, z dużą ilością odkrztuszanej wydzieliny),

• katar,

• bóle mięśni,

• bóle stawów.

Preparatu nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek jego składnik, w przypadku przyjmowania innych leków zawierających paracetamol oraz leków z grupy inhibitorów MAO. Ponadto przeciwwskazania do zażywania Gripexu obejmują: niewydolność wątroby, niewydolność nerek, chorobę niedokrwienną serca, ciężkie, nieustabilizowane nadciśnienie tętnicze, astmę oskrzelową, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Zażywanie leku przez osoby nadużywające alkoholu generuje ryzyko uszkodzenia wątroby.

Szczególną ostrożność należy zachować m.in. u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, rozedmą płuc, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, przerostem prostaty, nadczynnością tarczycy, cukrzycą.

Gripexu nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią, a także u dzieci poniżej 6. roku życia.

Gripex – dawkowanie

Zalecane dawkowanie dla osób dorosłych i młodzieży powyżej 12. Roku życua to: 2 tabletki 3-4 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 8 tabletek. Dzieciom w wieku 6-12 lat należy podawać 1 tabletkę 3-4 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa leku to w tym przypadku 4 tabletki. Lek można przyjmować przed, w trakcie lub po jedzeniu – pokarm nie wpływa na wchłanianie substancji czynnych.

W czasie stosowania Gripexu należy zachować ostrożność w trakcie prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.