Obserwuj nas na:
Pacjenci.pl > Strefa lekarzy > Rak piersi wymaga lat terapii. Dr Jagiełło-Gruszfeld: Różowe kampanie w Polsce mijają się z celem
Ewa Basińska
Ewa Basińska 21.11.2026 15:00

Rak piersi wymaga lat terapii. Dr Jagiełło-Gruszfeld: Różowe kampanie w Polsce mijają się z celem

Rak piersi wymaga lat terapii. Dr Jagiełło-Gruszfeld: Różowe kampanie w Polsce mijają się z celem
Polki wciąż za rzadko korzystają z bezpłatnego programu przesiewowej mammografii Fot. Canva/@pluemart

Większość kobiet ze zdiagnozowanym dziś rakiem piersi ma szansę na całkowite wyleczenie. Proces terapii nie pozostaje jednak bez wpływu na ich codzienność – podkreśla dr Agnieszka Jagiełło-Gruszfeld w rozmowie z Pacjenci.pl. Nowoczesna medycyna pozwala pacjentkom szybko wrócić do pracy i bliskich, dlatego nie wolno ograniczać im dostępu do metod chroniących organizm przed skutkami ubocznymi. W rozmowie ekspertka krytycznie ocenia też popularne kampanie profilaktyczne, nie negując przy tym ich roli w przekonywaniu Polek do regularnych badań.

  • Badania profilaktyczne wykonuje zaledwie 1/3 Polek. Reszta omija gabinety, a różowe, niebieskie czy białe akcje medialne tego nie zmieniają
  • Onkolożka wskazuje, że terapia guzów piersi to proces trwający nawet kilka lat. Wymaga operacji, chemioterapii oraz długotrwałego brania leków
  • Zaawansowana choroba nowotworowa, dzięki nowoczesnym terapiom staje się stanem przewlekłym. Takim pacjentom brakuje jednak na co dzień wsparcia i ciągłej opieki

Jagiełło-Gruszfeld: różowe kampanie mijają się z celem

Rak piersi to najpowszechniejszy wśród kobiet nowotwór. Mamy program profilaktyczny, który ma na celu wczesne wykrywanie tej choroby, w stadium, umożliwiającym szybką interwencję chirurgiczną i terapię farmakologiczną. Aby zwiększać świadomość wśród kobiet, że trzeba się badać, co roku organizuje się mnóstwo akcji promujących badania piersi. Lekarze zauważają jednak znikome efekty tych działań w gabinetach. 

- Wydaje mi się, że ludzie, którzy wymyślają takie kampanie z okazji Dnia Kobiet, różowej wstążeczki czy czegokolwiek innego, chyba nie do końca zdają sobie sprawę z oczekiwań społecznych. Mam wrażenie, że to niepowodzenie wynika z faktu, powiedzmy to sobie wprost, że Polacy, a może szczególnie Polki, nie wykonują tych badań profilaktycznych tak, jak powinni - diagnozuje dr Agnieszka Jagiełło-Gruszfeld, onkolożka z Mazowieckiego Szpitala Onkologicznego w Warszawie. 

Winą za taki stan rzeczy ekspertka obarcza złą konstrukcję samych przekazów medialnych, które opierają się, jej zdaniem, na błędnych założeniach.

- Moim zdaniem te akcje są źle przygotowane, bo generalnie nie odpowiadają potrzebom społecznym. Zamiast zająć się pozostałymi dwiema trzecimi, czyli większością Polek, które nie chodzą na te badania, my nadal zwracamy się do tej 1/3 i pytamy: „Już się zbadałyście czy jeszcze nie?”. Generalnie rzecz biorąc, od 30 lat wszystko wygląda identycznie i nic się nie zmienia – krytykuje dr Jagiełło-Gruszfeld.

Mimo szeroko dostępnych programów profilaktycznych raka piersi, np. mammografii, podstawą nadal pozostaje regularne samobadanie piersi i dodatkowo USG piersi. 

Diagnoza nowotworu oznacza długie leczenie

Leczenie raka piersi zmieniło się diametralnie wraz z opracowaniem trastuzumabu, czyli pierwszego przeciwciała monoklonalnego blokującego receptor HER2. Ta cząsteczka zmieniła rokowania pacjentek z tzw. rakiem HER2-dodatnim. Dziś można usłyszeć, że rak wcześnie wykryty można całkowicie wyleczyć. Jest to prawda, ale jak zauważa rozmówczyni, wiele kobiet oczekuje, że ta terapia będzie szybka jak leczenie przeziębienia. 

- Kobiety badające się regularnie, w momencie usłyszenia diagnozy, bywają zdziwione i mają pretensję do losu, że nie da się tego załatwić szybko: pójść na operację, zagoić się i po dwóch tygodniach wrócić do pracy i normalnego życia. Tak nie jest. To choroba wymagająca wieloletniej terapii. Nie chcę przez to powiedzieć, że leczenie nie przynosi efektu – zaznacza dr Jagiełło-Gruszfeld. - Nawet wcześnie wykryty rak piersi często wymaga skomplikowanego leczenia: chirurgii, a także chemioterapii, bardzo często hormonoterapii i radioterapii. Aby całkowicie wyleczyć się z raka piersi, kobieta potrzebuje kilku lat – biorąc pod uwagę leczenie hormonalne, które trwa minimum 5 lat. Jeżeli jest to inny podtyp biologiczny niż rak hormonozależny, trzeba założyć, że leczenie potrwa około roku – wyjaśnia onkolożka.

Chore pozbawione wsparcia na lata

Nowotwór wykryty w późniejszym stadium, dzięki nowoczesnym terapiom może stać się chorobą przewlekłą. Oznacza to jednak częste wizyty w szpitalu i podawanie leków. To dla wielu pacjentek trudny okres. 

- Ponieważ pacjentki żyją z chorobą wiele lat, leczenie nie trwa już kilku miesięcy, lecz ciągnie się latami. Pojawia się konieczność wsparcia socjalnego: dojazdów do szpitali, pomocy w opiece nad dziećmi czy starszymi rodzicami, gdyż kobiety te często wypadają ze swoich ról społeczno-rodzinnych. Rozsiany nowotwór powinien być traktowany jak choroba przewlekła, a pacjentki powinny otrzymywać wsparcie podobne do tego, jakie przysługuje osobom z niepełnosprawnościami – zauważa dr Jagiełło-Gruszfeld.

Jak podkreśla onkolożka, kobiety mimo uciążliwości terapii, wytrzymują wiele trudności. Terapie są obciążające fizycznie, dlatego lekarze szukają takich, które są skuteczne, ale jednocześnie nie wywołują poważnych działań niepożądanych. Mogą to być np. biegunki. Dla zdrowego człowieka ta dolegliwość wydaje się niewysoką ceną za leczenie. Jednak dla kobiety wyniszczonej przez chemioterapię, to poważne obciążenie. 

Lek, którego nie można już podać

Od 1 października z programu lekowego B.9 usunięto palbocyklib, stosowany w leczeniu pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi. Powodem takiej decyzji był brak porozumienia cenowego między Ministerstwem Zdrowia a producentem leku, czyli firmą Pfizer. Zmiana dotyczy ok. 1500 kobiet chorujących na hormonozależnego HER2-ujemnego raka piersi w Polsce. Wycofanie tego leku oznacza konieczność zmiany terapii na inny preparat z grupy inhibitorów CDK4/6, czyli rybocyklib lub abemacyklib. Niestety, jak mówi onkolożka, są to leki o wyższej toksyczności.

- Palbocyklib jest najstarszy i najlepiej tolerowany. Decyzja ministerstwa o jego wycofaniu zaskoczyła onkologów. Był to lek bezpieczny dla pacjentek starszych, z wielochorobowością czy z zaburzeniami kardiologicznymi. Abemacyklib często wywołuje nasilone biegunki, więc u pacjentki z zaburzeniami wchłaniania jego podanie dramatycznie obniża jakość życia. Nie otrzymaliśmy od ministerstwa jasnego wyjaśnienia motywów tej decyzji – mówi dr Agnieszka Jagiełło-Gruszfeld.

Jak wyjaśnia lekarka, rybocyklib jest przeciwwskazany u pacjentek z problemami kardiologicznymi, może powodować wzrost poziomu transaminaz wskazujący na uszkodzenie wątroby oraz neutropenię. Z kolei abemacyklib najczęściej wywołuje uciążliwe biegunki, bóle brzucha i brak apetytu, które utrzymują się przez cały okres leczenia. Lekarka zwraca też uwagę, że wybór odpowiedniej terapii nie był dotąd przypadkowy i opierał się na stanie zdrowia danej kobiety. Palbocyklib był dotychczas wybierany dla osób starszych oraz obciążonych schorzeniami kardiologicznymi lub problemami z przewodem pokarmowym, ponieważ cechuje się najlepszą tolerancją ze wszystkich cyklibów. Zamiana preparatu na bardziej toksyczny niesie ze sobą ryzyko poważnych powikłań, a u części chorych, zdaniem onkolożki, taka próba w ogóle nie będzie mogła zostać podjęta. 

W razie wystąpienia silnych powikłań, na przykład ze strony wątroby czy serca, pacjentka może zostać pozbawiona nowoczesnego leczenia i skierowana wyłącznie na hormonoterapię. Jak zaznacza onkolożka z Mazowieckiego Szpitala Onkologicznego, jeśli pacjentka nie będzie tolerować nowych leków, pozostanie jej wyłącznie samodzielna hormonoterapia, czyli inhibitor aromatazy lub fulwestrant. Przejście na samą hormonoterapię oznacza jednak statystycznie skrócenie czasu do progresji choroby, co bezpośrednio przekłada się zarówno na skrócenie długości życia, jak i pogorszenie jego jakości. 

Był Różowy Październik dla kobiet, jest Movember dla mężczyzn

Dr Jagiełło-Gryszfeld nawiązała też w rozmowie do profilaktyki przeznaczonej dla mężczyzn, czyli raka jąder i raka prostaty. Utarło się przekonanie, że panowie całkowicie lekceważą zalecenia zdrowotne, nie dbają o siebie i nie badają się. Jednak onkolożka zaprzeczyła temu stereotypowemu postrzeganiu mężczyzn. Zauważyła jednak pewną prawidłowość. Obecność partnerki potrafi znacząco wpłynąć na to, w jakim momencie mężczyzna trafia do odpowiedniego specjalisty i podejmuje kroki profilaktyczne.

- Wykazano w badaniach na świecie i w Polsce: mężczyźni mający stałą partnerkę, najczęściej żonę, żyją dłużej niż kawalerowie, ponieważ to my, kobiety, dbamy o naszych mężczyzn bardziej niż o siebie. Jeżeli więc jesteś mężczyzną i chcesz dłużej żyć, znajdź sobie stałą partnerkę – oto przepis na życie – podsumowuje dr Jagiełło-Gruszfeld. 

Tworzymy dla Ciebie. To jeden klik, a dla Nas wielkie wsparcie.
Obserwuj
Ewa Basińska
O autorze
Ewa Basińska
Redaktor Pacjenci

Doświadczona dziennikarka, od 20 lat specjalizująca się w tematyce zdrowotnej. Była redaktor naczelna portalu Polityka Zdrowotna. Na swoim koncie ma tysiące artykułów oraz materiałów wideo dotyczących nowoczesnych terapii i możliwości leczenia, profilaktyki oraz systemu ochrony zdrowia. Skupia się na edukacji zdrowotnej, promując znaczenie profilaktyki, zdrowego stylu życia oraz dbałości o zdrowie psychiczne. Jej zaangażowanie w popularyzację wiedzy medycznej zostało docenione wyróżnieniem w konkursie "Perspektywy Medycyny 2024" za promowanie profilaktyki i zdrowego stylu życia oraz w konkursach dziennikarskich m.in. Dziennikarz Roku organizowanych przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia.

Zobacz wszystkie artykuły autora >
Wybór Redakcji
Pacjenci.pl
Obserwuj nas na: