Zaskakująca rola witaminy B1. Wpływa na rytm wypróżnień
Choć codzienna praca układu pokarmowego wydaje się zależeć głównie od diety i stylu życia, naukowcy odkrywają głębsze, biologiczne dno naszych nawyków fizjologicznych. Najnowsze analizy genetyczne rzucają nowe światło na mechanizmy sterujące motoryką jelit, wskazując na nieoczekiwanego bohatera tego procesu – tiaminę. Zrozumienie, jak nasze geny współpracują z mikroskładnikami odżywczymi, może w przyszłości zrewolucjonizować podejście do medycyny spersonalizowanej i leczenia powszechnych dolegliwości trawiennych.
Jak warianty genów metabolizmu witaminy B1 wpływają na częstotliwość wypróżnień?
Nowe badanie ujawnia zaskakującą rolę tiaminy w regulacji rytmu wypróżnień, co rzuca nowe światło na mechanizmy funkcjonowania układu pokarmowego. Zespół naukowców pod kierownictwem genetyka Mauro D'Amato przeanalizował dane genetyczne ponad 260 tysięcy osób z populacji europejskich i wschodnioazjatyckich, odkrywając, że najsilniejsze powiązania wpływające na motorykę jelit dotyczą właśnie wariantów genów związanych z metabolizmem witaminy B1. Wyniki te stanowią kolejny dowód na to, jak ściśle połączone są geny, dieta oraz codzienne funkcjonowanie organizmu w kwestii rytmu wypróżnień.
Analiza pozwoliła zidentyfikować dwa konkretne warianty genów, które wpływają na ekspresję białek odpowiedzialnych za transport i aktywację tiaminy. Jak wskazano w badaniu, obecność tych wariantów jest istotnie skorelowana z częstotliwością wypróżnień, a u osób posiadających oba te geny zależność między spożyciem witaminy B1, obecnej między innymi w roślinach strączkowych, a rytmem wypróżnień różniła się od reszty populacji. Oznacza to, że wpływ tiaminy na organizm jest bezpośrednio modyfikowany przez profil genetyczny danej jednostki.
Odkrycie to po raz pierwszy wskazuje na tiaminę jako potencjalnego regulatora pracy jelit, otwierając drogę do bardziej precyzyjnych badań w tym zakresie. Mauro D'Amato tłumaczy, że choć zaburzenia motoryki jelit są kluczowe w wielu chorobach, ich biologiczne podłoże było dotychczas wyjątkowo trudne do uchwycenia.
Czy spożycie witaminy B1 modyfikowane genetycznie wpływa na tempo pracy jelit?
Zgodnie z informacją o kolejnym etapie prac, naukowcy wykorzystali dane od niemal 100 tysięcy uczestników brytyjskiego UK Biobank. Analizy te potwierdziły wyraźny związek pomiędzy ilością spożywanej witaminy B1 a częstotliwością korzystania z toalety.
Zebrane dane sugerują, że metabolizm witaminy B1 może realnie wpływać na tempo pracy jelit u pacjentów.
Jakie są potencjalne zastosowania celowanych interwencji żywieniowych w medycynie spersonalizowanej?
Początkowym celem naukowców było zrozumienie mechanizmów biologicznych stojących za motoryką jelit, zwłaszcza że przyczyny problemów takich jak zaparcia, biegunki czy zespół jelita drażliwego pozostają słabo poznane. Częstotliwość korzystania z toalety nie zależy bowiem wyłącznie od stylu życia czy nawodnienia, co potwierdzają zidentyfikowane szlaki metaboliczne witaminy B1.
Motoryka jelit, definiowana jako tempo przesuwania się treści pokarmowej, może być w przyszłości regulowana za pomocą celowanych interwencji żywieniowych u osób z konkretnymi predyspozycjami genetycznymi.
Takie podejście wpisuje się w rozwój medycyny spersonalizowanej, w której suplementacja i dieta są ściśle dopasowywane do indywidualnego profilu biologicznego pacjenta.
Czy witamina B1 może łagodzić stany zapalne jelit i zmęczenie?
Witamina B1, obecna między innymi w mięsie, jest niezbędnym składnikiem odżywczym klasycznie kojarzonym z przemianami energetycznymi. Choć jej rola dla mikrobiomu i jelit dopiero zaczyna być poznawana, nie jest to pierwsze badanie sugerujące wpływ tiaminy na przewód pokarmowy.
Wcześniejsze doniesienia wskazują, że suplementacja tą witaminą może łagodzić stany zapalne jelit. Przykładowo, jedno z randomizowanych badań klinicznych wykazało, że wysokie dawki tiaminy podawane przez 20 dni zredukowały objawy przewlekłego zmęczenia u osób cierpiących na nieswoiste choroby zapalne jelit.
Mimo obiecujących wyników, autorzy najnowszych analiz podkreślają, że nie stanowią one jeszcze wystarczającej podstawy do rutynowego zalecania suplementacji witaminy B1 w problemach jelitowych.
