Zespół Aspergera u dzieci (syndrom, choroba)
Zespół Aspergera u dzieci (syndrom, choroba) – informacje wstępne
W latach 80 XX wieku pewna badaczka, zwróciła ona uwagę na to, że niektóre dzieci, które przejawiały objawy autyzmu we wczesnym dzieciństwie miały jednak dobrze rozwiniętą mowę i procesy poznawcze. Zaburzony pozostawał zaburzony rozwój motoryczny i społeczny. Taki obraz zgadzał się z opisem z 1944 roku, skłoniło ją do postawienia diagnozy zespołu Aspergera. Obejmuje on trudności w zakresie umiejętności społecznych, adaptowaniu się do zmian, ograniczenie elastyczności w myśleniu, przy jednoczesnym braku upośledzenia umysłowego oraz powtarzające się zachowania związane ze specyficznymi zainteresowaniami. Zespół Aspergera u dzieci (syndrom, choroba) powoduje przez to utrudnienie funkcjonowania w życiu codziennym. Rozwój mowy oraz rozwój poznawczy przebiega jednak bardziej korzystnie niż w przypadku zaawansowanego autyzmu, co stanowi główne kryterium rozróżniające te zaburzenia. Osoby z zespołem Aspergera przypominają osoby z autyzmem dziecięcym pod tym względem, że od wczesnego dzieciństwa występuje u nich ten sam rodzaj trudności, jednak ma on łagodniejszą postać. Zdarza się, że ze względu na nietypowe zainteresowania osób z zespołem Aspergera o łagodnym przebiegu, są one odbierane jako ekscentryczne.
Jakie objawy prezentuje zespół Aspergera u dzieci (syndrom, choroba)?
Może wymienić 6 głównych kryteriów, obejmujące aspekty, które nie zostały wymienione w klasyfikacjach takich jak DSM-IV oraz ICD-10. Należą do nich zaburzenia interakcji społecznej, nieumiejętność lub brak chęci współpracy w grupie, zaburzenia mowy i języka w postaci jego opóźnionego rozwoju, powierzchownie perfekcyjny język ekspresyjny, sztywna i pedantyczna mowa, nietypowa prozodia i charakterystyka głosu, uszkodzenie zdolności rozumienia języka – przede wszystkim znaczeń przenośnych i ukrytych). Zespół Aspergera u dzieci (syndrom, choroba) obejmuje również takie objawy jak zawężone, specjalistyczne zainteresowania, które niekiedy są połączone z obsesyjnym zainteresowaniem jedną dziedziną, zachowania powtarzalne i niezmienne, trudności w komunikacji niewerbalnej (ograniczone gesty, skąpa ekspresja twarzy, dystans fizyczny, zachwianie rozumienia bliskości do innej osoby, kłopoty z kontaktem wzrokowym, oraz pewna niezdarność w wykonywaniu ruchów.
Zespół Aspergera u dzieci (syndrom, choroba) – możliwości leczenia
Kompleksowy i interdyscyplinarny charakter terapii tego zaburzenia ze spektrum autyzmu przynosi najbardziej wymierne efekty. Dlatego też ważne jest, aby zespół Aspergera u dzieci (syndrom, choroba) był leczony przez specjalistów różnych dziedziń. W przypadku dzieci, oddziaływania, opierają się na zasadach terapii behawioralnej, uwzględniają również ustalenia psychologii rozwojowej, kładą nacisk na dostarczanie interwencji w naturalnych warunkach i rozwój umiejętności związanych z interakcjami społecznymi. Podejścia te, są zalecane ze względu na największą ilość badań naukowych, które zostały im poświęcone. W wypadku małych dzieci, wskazany jest udział rodziców w terapii; u starszych – pośredniczyć mogą rówieśnicy. Starsze, wysokofunkcjonujące dzieci i młodzież, mogą korzystać z treningów umiejętności społecznych i terapii poznawczo-behawioralnej. W wypadku zachowań trudnych, zalecane jest podejście behawioralne, wykorzystujące funkcjonalną analizę zachowania. Dorosłym, bez znacznych trudności w nauce, zaleca się brać udział w grupowych treningach umiejętności społecznych, zawodowych lub życiowych, a także terapię behawioralną. Niektórzy stosują również metodę SonRise oraz programu rozwoju relacji.
