Chlamydioza – jak się przed nią uchronić?

Chlamydioza – jak się przed nią uchronić?
pixabay
Autor Dominika Wilk27.10.2020

Chlamydioza to choroba zakaźna wywołana przez bakterie z rodzaju Chlamydia. Może doprowadzić do ślepoty, zapalenia płuc lub niepłodności. Aby się przed nią uchronić, należy przestrzegać kilku ważnych zasad.

Chlamydioza – rodzaje bakterii, które ją wywołują

Chlamydioza może być wywołana przez jeden z trzech gatunków bakterii z rodzaju Chlamydia, a mianowicie: Chlamydia pneumoniae, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis. Chlamydia pneumoniae odpowiedzialna jest za zakażenia układu oddechowego (szacuje się, że około 5-10 % pacjentów trafiających do szpitala z zapaleniem oskrzeli lub płuc zarażonych jest właśnie tą bakterią). Chlamydia psittaci wywołuje odzwierzęcą chorobę o nazwie papuzica. Natomiast Chlamydia trachomatis może powodować jaglicę oraz chorobę weneryczną.

Chlamydioza – w jaki sposób może dojść do zakażenia?

Choroby narządów płciowych i układu moczowego

Za choroby weneryczne jak również za zakażenia układu moczowego odpowiada bakteria z gatunku Chlamydia trachomatis. Przenoszona jest ona drogą płciową podczas stosunku seksualnego (pochwowego, oralnego lub analnego). Do zakażenia tą bakterią może dojść również podczas porodu. Wówczas to bakteria przekazywana jest noworodkowi podczas przeciskania się przez zainfekowany kanał szyjki macicy.

Jaglica (wywołująca ślepotę)

W przypadku jaglicy, którą wywołują serotypy A, B, Ba oraz C bakterii z gatunku Chlamydia trachomatis, do zarażenia dochodzi przez przeniesienie bakterii z jednej osoby na drugą podczas bezpośredniego kontaktu. Osoba zarażona może zakazić drugą, przenosząc na nią wydaliny swoich spojówek na ubraniu czy ręczniku. Wydaliny te mogą zostać też przetransportowane za pośrednictwem komarów lub much, które spożyją tę wydzielinę lub będą miały z nią styczność.

Ornitoza (papuzica)

Do zakażenia bakterią Chlamydia psittaci, która wywołuje ornitozę, dochodzi w wyniku kontaktu z zainfekowanymi ptakami. Największą liczbę zarażeń stwierdza się w przypadku styczności z indykami oraz kaczkami i papugami. Człowiek zaraża się od nich drogą kropelkową. Bakteria może być też przenoszona przez cząsteczki kurzu.

Choroby górnych i dolnych dróg oddechowych

Chlamydia pneumoniae, która odpowiedzialna jest za zakażenie dróg oddechowych, przenoszona jest drogą kropelkową. Wystarczy, że znajdziemy się w towarzystwie osoby chorej, która na nas kichnie, kaszlnie lub będzie blisko siedziała, abyśmy zostali zarażeni.

Chlamydioza – jakie są skutki i objawy zarażenia?

Chlamydia pneumoniae

Zarażenie Chlamydią pneumoniae prowadzi do rozwoju chorób górnych i dolnych dróg oddechowych. W większości przypadków infekcja ma charakter łagodny. Okres inkubacji bakterii trwa około 21 dni, a sama choroba może rozpocząć się całkiem niewinnie: bólem gardła lub chrypką. Po tym czasie może wystąpić kaszel, który trwa nawet do kilku tygodni. Towarzyszyć mu może też gorączka. Jeśli bakteria atakuje górne drogi oddechowe, wówczas dochodzi do rozwoju stanu zapalnego gardła, błony śluzowej nosa oraz krtani. Jeżeli przeniesie się na dolne drogi oddechowe, skutkuje to zapaleniem oskrzeli oraz płuc.

Chlamydia psittaci

Chlamydioza wywołana bakterią z gatunku Chlamydia psittaci prowadzi do zapalenia płuc. We wczesnej fazie infekcji osoba chora ma wysoką gorączkę (przekraczającą nawet 40 stopni Celsjusza), dreszcze, ból gardła, ból głowy albo światłowstręt. Odczuwa również nudności, wzdęcia, cierpi na ból brzucha oraz doświadcza wymiotów. Często też ma tachykardię, czyli przyspieszone bicie serca. W pierwszej fazie choroby mogą pojawić się u niej również jasne wykwity plamiste (zwane plamami Hordera), które umiejscowione są na klatce piersiowej.

Chlamydia trachomatis

W zależności od tego, czy zaatakowany został układ moczowy, czy też płciowy oraz jaki rodzaj obszaru został zainfekowany, chlamydioza wywołana przez Chlamydia trachomatis będzie dawała odmienne objawy. W przypadku ziarnicy wenerycznej pachwin będzie to np. pojawienie się małych, niebolesnych pęcherzyków lub grudek umiejscowionych albo w szyjce macicy, w pochwie lub też na zewnętrznych narządach płciowych. Przy nierzeżączkowym zapaleniu cewki moczowej może to być świąd i pieczenie podczas oddawania moczu, zwiększona częstotliwość oddawania moczu albo też wyciek z cewki moczowej.

Chlamydioza – jak się przed nią uchronić?

Jeśli chcemy uchronić się przed zakażeniem bakteriami Chlamydia trachomatis, powinniśmy przede wszystkim dbać o bezpieczny kontakt seksualny z użyciem prezerwatywy. Ponadto powinniśmy zadbać o to, by nie zmieniać co chwila partnerów seksualnych, gdyż w ten sposób zwiększamy ryzyko zarażenia. W przypadku gdy u naszego partnera stwierdzona została obecność Chlamydii, poddajemy się takiemu samemu leczeniu jak partner i do czasu wyleczenia przestrzegamy abstynencji seksualnej.

Aby ochronić się przed Chlamydią pneumoniae, należy zadbać o odpowiedni dystans pomiędzy nami a osobą, która przejawia objawy zakażenia. Już nawet drobny kaszel powinien stać się dla nas sygnałem, że lepiej zachować bezpieczną odległość od tej osoby. Ponadto powinniśmy wzmacniać swoją odporność, aby nasz system immunologiczny sam dobrze chronił nas przed infekcją.

By zmniejszyć ryzyko zarażenia Chlamydią psittatis (choć występuje ona niezwykle rzadko), dbamy o to, aby nie mieć kontaktu z egzotycznymi, sprowadzanymi z dalekich miejsc ptakami, które często przewożone są w złych warunkach, stłoczone, co powoduje, że łatwo zarażają się nawzajem bakteriami.

Chlamydioza – sposób leczenia

W większości przypadków do leczenia chlamydiozy stosuje się antybiotyki. Przy zakażeniu Chlamydia trachomatis stosuje się np. erytromycynę, amoksycylinę, doskycylinę czy też ofloksacynę. Przy zainfekowaniu Chlamydia psittaci podaje się tetracyklinę, ertyromycynę lub chloramfenikol. Chlamydia pneumoniae wymaga podania np. tetracykliny.

Uwaga! Powyższy artykuł nie stanowi porady lekarskiej. Jeśli masz problemy ze zdrowiem, skonsultuj się z lekarzem.

Następny artykuł