Choroba Leśniowskiego-Crohna – objawy, diagnostyka, dieta

Choroba Leśniowskiego-Crohna – czym jest?

Choroba Leśniowskiego-Crohna to stan zapalny śluzówki układu pokarmowego, który dotyka dowolnego jego odcinka od jamy ustnej do odbytu. Najczęściej atakuje  końcowy odcinek jelita cienkiego tuż przy zastawce krętniczo-kątniczej. Przebieg choroby jest następujący: najpierw atakowana jest śluzówka, a później dochodzi do zajęcia całej ściany jelita, czemu towarzyszy powstawanie przetok, czyli miejsc, w których jelito łączy się z inną tkanką. W dalszym zaawansowanym stadium choroby mogą pojawiać się ropnie oraz zwężenia jelit. Na chorobę tę zapadają najczęściej ludzie młodzi między 15. a 30. rokiem życia.

Choroba Leśniowskiego-Crohna: jakie daje objawy?

Najbardziej typowymi objawami choroby Leśniowskiego-Crohna są nawracające bóle brzucha zwykle umiejscowione w jednym odcinku (co wynika z przewężenia jelit). Do tego dochodzą biegunki oraz spadek masy ciała. Ze względu na utrudnione wchłanianie składników odżywczych w jelitach dochodzi do niedoboru składników odżywczych, a wraz z nią np.  do anemii, która przejawia się apatią i osłabieniem. Pojawiają się też trudności w gojeniu się śluzówki, nawracające afty lub trudno gojące się rany. Dość często mamy też czynienia ze stanami zapalnymi żołądka.

W badaniach laboratoryjnych choroba Leśniowskiego-Crohna objawia się również:

• podwyższoną wartość OB,

• podwyższonym CRP,

• leukocytozą,

• niedokrwistością,

• niedoborami witaminy B12 i kwasu foliowego,

• utratą wapnia.

Stadia rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna rozwija się etapami: od zaostrzenia do wchodzenia w stan remisji. W celu rozpoznania stadium, w którym znajduje się pacjent, stosuje się CDAI, czyli indeks aktywności tej choroby.

Choroba Leśniowskiego-Crohna: diagnostyka

Podstawowymi badaniami w diagnostyce choroby Leśniowskiego-Crohna jest kolonoskopia oraz gastroskopia z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. Choć do stwierdzenia istnienia choroby konieczny jest cały obraz kliniczny połączony z wynikami badań endoskopowych.

To, co jest charakterystyczne dla choroby Leśniowskiego-Crohna, to widoczne podczas badań zmiany zapalne tylko na pewnych odcinkach błonach śluzowej. Fragmenty zdrowej śluzówki są oddzielone odcinkami, które są zmienione zapalnie i mają głębokie owrzodzenia. Innymi objawami widocznymi u pacjentów, którzy znajdują się w ciężkim stadium choroby, są widoczne zwężenia, przetoki, jak również obfite krwawienia. Zmiany endoskopowe często wskazują na cztery stopnie choroby: 1) aftowate, 2) wrzodziejące, 3) brukowane, 4) zwężające.