Indapen – działanie, zastosowanie i skutki uboczne.

Indapen – działanie, zastosowanie i skutki uboczne.
https://pixabay.com/pl/photos/badanie-pojemnik-na-mocz-mocz-1006796/
Autor Paulina Piziorska07.04.2021

Indapen należy do grupy leków hipotensyjnych stosowanych w przypadku nadciśnienia. W przeciwieństwie do innych środków o działaniu moczopędnym, Indapen powoduje jedynie lekkie zwiększenie objętości wytwarzanego moczu. Dowiedz się więcej na temat tego preparatu!

Indapen jest lekiem w postaci tabletek powlekanych, dostępnym tylko na receptę. Wykazuje działanie moczopędne, dzięki czemu stosowany jest przez pacjentów z problemem podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi. Mimo jego właściwości leczniczych, należy pamiętać, że jak wszystkie inne tego typu farmaceutyki, posiada wiele przeciwwskazań do stosowania oraz zasad, których należy przestrzegać w trakcie kuracji. W niniejszym artykule dowiesz się, na czym polega działanie preparatu Indapen oraz dowiesz się, jakich skutków ubocznych można spodziewać się w trakcie stosowania. Zapraszamy do uważnej lektury!

Indapen – charakterystyka i zastosowanie

Składnikiem czynnym leku Indapen jest indapamid. Jest to związek o działaniu moczopędnym, hamujący resorpcję zwrotną elektrolitów. Jego działanie jest związane z hamowaniem transportu wapnia w komórkach mięśni gładkich, dając efekt ich rozluźnienia i rozkurczenia naczyń krwionośnych. W porównaniu do innych środków działających moczopędnie, Indapen jedynie nieznacznie zwiększa objętość wytwarzanego moczu, czego następstwem jest zwiększone wydalanie potasu, sodu i magnezu, przy jednoczesnym zatrzymaniu wapnia. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu pacjentów z problemem podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi.

Jeżeli zmagasz się z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym (samoistnym), jest wysoce prawdopodobne, że lekarz w ramach kuracji zaleci ci właśnie lek Indapen.

Indapen - ostrzeżenia i środki ostrożności

Stosowanie preparatu Indapen nie jest wskazane, jeżeli pacjent:

  • ma uczulenie na indapamid, inne sulfonamidy lub którykolwiek inny składnik leku,
  • ma ciężką niewydolność nerek (bezmocz),
  • ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub zaburzenie czynności układu nerwowego na skutek uszkodzenia wątroby,
  • ma za małe stężenie potasu we krwi (hipokaliemia).

Farmaceutyk posiada również wiele środków ostrożności, do których należy się zastosować nim pacjent zacznie przyjmować lek. W tym przypadku warto zasięgnąć porady lekarza bądź farmaceuty, który oceni czy stosowanie leku Indapen przez pacjenta będzie bezpieczne. Szczególne środki ostrożności należy podjąć, gdy pacjent:

  • ma zaplanowane w najbliższym terminie badanie oceniające czynność przytarczyc,
  • jest w ciąży lub karmi piersią,
  • ma ciężką niewydolność wątroby i/lub nerek,
  • choruje na cukrzycę,
  • ma dnę moczanową,
  • ma zwiększone ryzyko wystąpienia hipokaliemii,
  • ma zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej,
  • ma nadwrażliwość na światło,
  • ma zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkalcemii,
  • prowadzi pojazdy lub obsługuje maszyny.

Indapen – stosowanie i działania niepożądane

Stosowanie preparatu Indapen powinno się odbywać pod ścisłą kontrolą lekarską i na wyraźne polecenie lekarza. Dawka zalecana to zazwyczaj 1 tabletka (2,5 mg) w ciągu doby. Tabletkę należy przyjmować niezależnie od posiłków, codziennie rano popijając wodą. Leczenie nadciśnienia zazwyczaj jest długotrwałe, okres leczenia jest więc indywidualnie oceniany przez lekarza na podstawie stanu zdrowia pacjenta.

W przypadku pominięcia dawki leku Indapen nie należy stosować dawki podwójnej celem jej uzupełnienia. W tej sytuacji należy przyjąć następną tabletkę jak zazwyczaj. Stosowanie dawki preparatu w ilości większej niż zalecana może skutkować przedawkowaniem leku, co może doprowadzić do ostrego zatrucia. Należy w tej sytuacji niezwłocznie zgłosić się do lekarza, gdyż może być konieczne płukanie żołądka lub podjęcie innych działań w warunkach szpitalnych.

Jak każdy inny farmaceutyk, Indapen może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego muszą one występować. W najczęstszych przypadkach mogą wystąpić następujące objawy:

  • małe stężenie potasu we krwi powodujące osłabienie mięśni,
  • wysypki grudkowo-plamiste (szczególne ryzyko występuje w przypadku pacjentów chorych na astmę),
  • wymioty,
  • plamica (choroba objawiająca się wysypką, bólem stawów i bólem brzucha),
  • uczucie zmęczenia, mrowienia, ból i zawroty głowy,
  • suchość w ustach,
  • nudności i zaparcia.
Następny artykuł