Jak objawiają się kaliciwirusy u ludzi?
Kaliciwirusy u ludzi
Składają się z kilku rodzajów, ale dla człowieka najbardziej chorobotwórcze są wirusy należące do rodzaju Norovirus oraz Sapovirus. Do norawirusów zalicza się między innymi wirusy Norwalk, Southampton, Havaii i Mexico, których nazwy powstały od miejsc występowania epidemii. Zalicza się do nich również wirusa zapalenia wątroby typu E. Kaliciwirusy u ludzi oraz inne czynniki zakaźne o wymiarach subbakteryjnych wywołują ostre zapalenie żołądka i jelit. Przełom w ich diagnostyce nastąpił w roku 1972, gdy zaczęto stosować technikę mikroskopii elektronowej. Kaliciwirusy były powodem epidemii ostrego zapalenia żołądka i jelit w mieście Norwalk. Ich główna droga przenoszenia to droga fekalno-oralna, lecz niekiedy mogą też przenosić się drogą kropelkową. Do zakażenia kaliciwirusami u ludzi najczęściej dochodzi na skutek spożycia zanieczyszczonej wody lub spożywania pokarmów w postaci niedogotowanych owoców morza, mięsa lub innych zakażonych produktów.
Do najczęściej chorujących należą dzieci przebywające w dużych zbiorowiskach, takich jak żłobki czy przedszkola. Najczęstszy z kaliciwirusów – wirus Norwalk – występuje równomiernie przez cały rok. Z tego powodu około 60% dzieci wytworzyło przeciwko niemu przeciwciała.
Obraz kliniczny i powstawanie kaliciwirusów u ludzi
Choroby, które są wywoływane przez kaliciwirusy u ludzi, zazwyczaj są niegroźne i nie wymagają konsultacji specjalistycznych. Należą do nich przede wszystkim ostre zapalenie żołądka i jelit, które mogą manifestować się takimi objawami jak wymioty oraz biegunka. Ze względu na replikowanie się wirusów w jelicie cienkim większość objawów może pojawić się w okresie 2 dni od zakażenia. Do najczęstszych z nich należą nudności, wymioty, bóle mięśni i głowy, biegunka oraz stan podgorączkowy lub gorączka. Choroba zazwyczaj ma łagodny przebieg. Leczenie polega głównie na zapobieganiu objawom – a więc w tym przypadku – polega na uzupełnianiu płynów i elektrolitów, aby zapobiec odwodnieniu. Objawy zazwyczaj utrzymują się maksymalnie przez okres trzech dni, rzadko do tygodnia, po czym ustępują samoistnie. Z tego powodu kaliciwirusy u ludzi zazwyczaj nie wymagają wizyty u lekarza i większość zarażonych radzi sobie z nimi w warunkach domowych. Do osób mogących wymagać szczególnej opieki w wyniku zarażenia należą pacjenci z immunosupresją. W okresie choroby mogą potrzebować hospitalizacji i dożylnego nawadniania. Przypadki zgonów z powodu odwodnienia są w przebiegu kaliciwirusów niezwykle rzadkie, a u osób zakażonych pojawiają się przeciwciała. Niestety odporność na zakażenie jest jedynie przejściowa i utrzymuje się maksymalnie przez 4 lata, co powoduje, że może dojść do wielokrotnego zachorowania.
Kaliciwirusy u ludzi – diagnoza i leczenie
Diagnostyka kaliciwirusów u ludzi nie jest wykonywana rutynowo. Prawdopodobnie jest tak ze względu na ich niegroźne dla zdrowia skutki. Aby zdiagnozować kaliciwurusa, wykonuje się badanie kału w kierunku wykrycia obecności antygenu wirusa Norwalk, ponieważ to właśnie on występuje w 90% przypadków kaliciwirusów. Ocenie poddawany jest również poziom przeciwciał w surowicy. Choroba u większości osób ma łagodny przebieg, dlatego też głównym celem leczenia jest zniwelowanie nieprzyjemnych objawów oraz uzupełnienie płynów. Zakażaniu kaliciwirusami u ludzi można zapobiegać poprzez przestrzeganie ogólnie obowiązujących zasad higieny oraz spożywanie pokarmów i wody ze znanych i bezpiecznych źródeł.
