Lekarze ostrzegają: te objawy cukrzycy typu 2 zrzucamy na zmęczenie. To błąd
Cukrzyca typu 2 często rozwija się po cichu. Zanim pojawią się klasyczne objawy, organizm może wysyłać subtelne sygnały, które łatwo zrzucić na stres, wiek albo „gorszy okres”. Dlatego wiele osób dowiaduje się o chorobie dopiero przy okazji rutynowych badań.
- Cukrzyca typu 2 może długo nie dawać typowych objawów.
- Nietypowe sygnały bywają mylone z przemęczeniem lub infekcją.
- Wczesne rozpoznanie zmniejsza ryzyko powikłań układu krążenia, nerek i narządu wzroku.
Cukrzyca typu 2 – co warto wiedzieć na start?
Cukrzyca typu 2 to choroba metaboliczna, w której organizm przestaje prawidłowo reagować na insulinę (hormon regulujący poziom cukru we krwi) lub produkuje jej za mało. Skutkiem jest przewlekle podwyższona glikemia, stopniowo uszkadzająca naczynia krwionośne i nerwy.
Problem narasta wraz z wiekiem, nadwagą i niską aktywnością fizyczną, ale dotyczy także osób pozornie zdrowych. Według Światowej Organizacji Zdrowia i Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego blisko 19 % osób z cukrzycą w Polsce pozostaje niezdiagnozowanych.
Nietypowe objawy, które łatwo zignorować
Nie każdy z cukrzycą typu 2 odczuwa silne pragnienie czy częste oddawanie moczu. Wiele sygnałów jest znacznie mniej charakterystycznych:
- Nawracające infekcje intymne i skórne – podwyższony poziom cukru sprzyja namnażaniu bakterii i grzybów.
- Świąd skóry i jej nadmierna suchość – zwłaszcza w okolicach intymnych lub na podudziach.
- Problemy z gojeniem się ran – drobne skaleczenia goją się dłużej niż wcześniej.
- Częste zmęczenie i senność po posiłkach – efekt wahań glukozy i insuliny.
- Zaburzenia widzenia – okresowe „zamglenie”, kłopot z ostrzeniem wzroku.
- Drętwienie lub mrowienie stóp i dłoni – możliwy sygnał neuropatii.
Polskie Towarzystwo Diabetologiczne podkreśla, że objawy te pojawiają się stopniowo i często nie wzbudzają niepokoju aż do momentu wystąpienia powikłań.
Co te sygnały oznaczają dla pacjenta?
Pojedynczy objaw nie oznacza jeszcze cukrzycy, ale ich powtarzalność lub współwystępowanie powinny skłonić do badań. Podstawą jest oznaczenie glukozy na czczo, a w razie wątpliwości – doustny test tolerancji glukozy (OGTT) lub badanie HbA1c, pokazujące średni poziom cukru z ostatnich 2–3 miesięcy.
Do lekarza należy zgłosić się pilnie, jeśli wystąpią:
- nagłe pogorszenie widzenia,
- silne pragnienie połączone z częstym oddawaniem moczu,
- nasilające się drętwienie stóp,
- niezamierzony spadek masy ciała.
Wczesne rozpoznanie cukrzycy typu 2 pozwala często opanować chorobę zmianą stylu życia i opóźnić lub uniknąć leczenia farmakologicznego. Kluczowe jest, by nie ignorować sygnałów, które organizm wysyła pozornie mimochodem.
