"Lekarzu, lecz się sam". Rozmowa o samotności i zdrowiu psychicznym medyków
Zawód lekarza kojarzy się z poświęceniem i niesieniem pomocy, ale za fasadą profesjonalizmu kryje się często milczące cierpienie. Pracownicy ochrony zdrowia coraz częściej zmagają się z wypaleniem, samotnością i problemami psychicznymi, niechętnie jednak sięgają po wsparcie. Materiał powstał na podstawie wywiadu Ewy Basińskiej (Pacjenci.pl) z Urszulą Szybowicz, prezeską i założycielką Fundacji “Nie widać po mnie”.
• Medycy, choć niosą pomoc, sami często wymagają wsparcia psychologicznego, lecz rzadko po nie sięgają
• Badania Fundacji „Nie widać po mnie” ujawniają alarmujący poziom samotności, drażliwości i problemów z koncentracją wśród kadry medycznej
• Zasada „lekarzu, ulecz się sam” często prowadzi do samodzielnego radzenia sobie z problemami, co może mieć negatywne konsekwencje dla zdrowia medyków
Medyk – bohater czy samotny pacjent?
Choć lekarze i pielęgniarki ratują życie innych, sami często pozostają bez pomocy. Zasada "lekarzu, ulecz się sam" nadal dominuje w świadomości wielu z nich. Jak podkreśla Urszula Szybowicz, wielu medyków woli radzić sobie samodzielnie, nie dopuszczając do siebie myśli o własnej słabości. Obawa przed oceną środowiska i utratą autorytetu powoduje, że przyznanie się do problemów psychicznych bywa dla nich niemożliwe.
Alarmujące dane: samotność i wypalenie w ochronie zdrowia
Fundacja "Nie widać po mnie" od 2022 roku bada stan psychiczny pracowników ochrony zdrowia. Wyniki z 2023 roku są niepokojące: wszyscy ankietowani medycy korzystający ze wsparcia psychologicznego przyznali, że czują się samotni. Samotność ta dotyczy zarówno życia prywatnego, jak i zawodowego. 71% respondentów wskazało na wzrost drażliwości, a 63% zauważyło pogorszenie koncentracji i pamięci, szczególnie w okresie pocovidowym.
Pandemia COVID-19 uwidoczniła kryzys w ochronie zdrowia. Medycy, odizolowani od rodzin, ryzykowali zdrowiem i życiem, doświadczając traumy i przeciążenia. Po początkowej fali wsparcia społecznego, nastąpiło znużenie, a niekiedy nawet krytyka. To przejście od bohatera do kozła ofiarnego pogłębiło ich kryzys.
Gdzie medycy mogą szukać pomocy?
Medycy potrzebują dostępnego i bezpiecznego wsparcia psychologicznego. Ważne, by odbywało się ono poza miejscem pracy i z udziałem specjalistów przeszkolonych w pracy z kadrą medyczną. Jak zaznacza Urszula Szybowicz, konsultacje z kolegami z pracy nie są rozwiązaniem – potrzeba zewnętrznego, niezależnego wsparcia.
Fundacja "Nie widać po mnie" oferuje bezpłatne konsultacje psychologiczne oraz zachęca do udziału w grupach Balinta, gdzie omawia się trudne emocje związane z pracą. Takie spotkania pomagają normalizować uczucia i uczą, że proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości, lecz siły.
Zdrowy medyk to bezpieczny pacjent
Zdrowie psychiczne lekarzy i pielęgniarek ma bezpośredni wpływ na jakość opieki medycznej. Emocjonalnie dostępny i spokojny medyk to nie tylko lepsza komunikacja z pacjentem, ale też skuteczniejsze leczenie. Dlatego tak ważne jest, by zadbać o tych, którzy na co dzień dbają o innych.
Źródło: Pacjenci
