Łupież różowy Giberta

Czym jest łupież różowy Giberta?

Łupież różowy Giberta jest łagodną chorobą skóry o charakterze nawrotowym zazwyczaj niewymagającą leczenia. Choroba ta występuje najczęściej pomiędzy 10. a 35. rokiem życia, a na jej wystąpienie bardziej narażone są kobiety. Objawy występują zazwyczaj wiosną i jesienią. Łupież różowy jest stosunkowo często występującą chorobą, szacuje się, że dotyczy ok. 2% pacjentów dermatologicznych.

Przyczyny powstawania łupieżu różowego Giberta

Dokładne przyczyny powstawania łupieżu różowego Giberta nie zostały jednoznacznie stwierdzone, jednak sugerowanym czynnikiem etiologicznym są infekcje ludzkim wirusem herpes typu 6 i 7 (HHV-6 i HHV-7) oraz innymi wirusami z tej rodziny, np. wirusem ospy wietrznej, półpaścem oraz wirusem Epsteina-Barr. Istotną rolę w prawdopodobnie odgrywa również układ immunologiczny chorego, szczególnie aktywność limfocytów T.

Objawy łupieżu różowego Giberta

Pierwszym objawem pojawienia się łupieżu różowego Giberta jest pojedyncza plama okrągła lub owalna o kolorze od różowego do czerwonego, w obrębie której naskórek złuszcza się powierzchniowo. Jest to tak zwana blaszka zwiastunowa lub macierzysta, występująca u ok. 90% chorych. Blaszka zwiastunowa często jest mylona z infekcją grzybiczą.

W ciągu kilku lub kilkunastu dni od zaobserwowania blaszki macierzystej na skórze pojawiają się rozsiane zmiany. Wykwity te wysiewają się najczęściej na tułowiu lub skórze proksymalnych części kończyn, są małe i symetryczne. W ponad połowie przypadków zmianom skórnym towarzyszą lekkie podwyższenie temperatury ciała, osłabienie. niekiedy także lekki świąd.

Zmiany w przebiegu łupieżu różowego Giberta znikają zazwyczaj po 4-6 tygodniach od ich wystąpienia i nie pozostawiają śladów – wyjątkiem mogą być osoby o ciemniejszej karnacji, u których w miejscu występowania zmian mogą pozostać trwałe plamy hipopigmentacyjne (jaśniejsze niż skóra dookoła). U większości pacjentów zwalczenie choroby pozostawia trwałą odporność, jednak u ok. ¼ chorujących wykwity powracają w ciągu 4 lat.

Rozpoznanie łupieżu różowego Giberta

Lekarz rozpoznaje chorobę na podstawie wywiadu z pacjentem oraz charakterystycznego obrazu klinicznego, czyli pojawienia się blaszki macierzystej przed zmianami skórnymi czy występowania różowych złuszczających się wykwitów na tułowiu. Możliwe jest pobranie wycinków zmienionej chorobowo skóry w celu przeprowadzenia badania histopatologicznego.