Swędzenie nie do zniesienia i dziwna wysypka. Tym możesz zarazić się od kota

Koty mogą być źródłem pasożytów

Nie da się ukryć – życie z kotem jest piękniejsze. Kontakt z czworonogiem obniża poziom kortyzolu i wspiera nasz układ nerwowy. Jednak bliskość z pupilem wymaga czujności. Koty mogą cierpieć na świerzb koci wywoływany przez roztocza Notoedres cati. Choć pasożyt ten preferuje skórę zwierząt, bliski kontakt z chorym mruczkiem (np. wspólne spanie w łóżku) może wywołać u nas gwałtowną reakcję obronną organizmu.

Przeczytaj też: Czy można spać z psem w łóżku? Lekarz mówi wprost

Jak rozpoznać, że to reakcja na świerzbowca od kota?

W przypadku świerzbu odzwierzęcego u ludzi mamy do czynienia z tzw. "rzekomym świerzbem". Najważniejszym objawem jest nasilający się świąd, szczególnie wieczorem i w nocy, gdy nasze ciało się rozgrzewa. Na skórze pojawiają się:

• drobne, czerwone krostki i grudki,
• silne zaczerwienienie,
• zmiany przypominające gwałtowną alergię.

Ważne rozróżnienie: Świerzbowiec koci wywołuje u człowieka jedynie przejściową reakcję alergiczną. Pasożyt ten nie rozmnaża się na ludzkiej skórze i nie zakłada na niej trwałych kolonii. Co więcej, w przeciwieństwie do świerzbu ludzkiego, ten pochodzący od kota nigdy nie drąży u nas nitkowatych korytarzy pod naskórkiem.

Objawy zakażenia świerzbowcem u kota

Pasożyt u kota czuje się "jak w domu" i to zwierzak wymaga natychmiastowej pomocy medycznej, by problem nie nawracał. Świerzbowiec koci najczęściej atakuje brzegi małżowin usznych, łokcie oraz okolice pyszczka.

Zwróć uwagę na:

• uporczywe drapanie się kota i widoczny niepokój,
• grube, szarawe strupy i wyraźnie zrogowaciały naskórek,
• charakterystyczny odruch uszno-stopowy (kot zaczyna intensywnie drapać się tylną łapą, gdy tylko dotkniesz lub potrzesz jego ucho).

Walka z problemem: jak leczyć siebie i pupila

Mimo że świerzbowiec koci na człowieku nie przeżyje długo, świąd potrafi być wycieńczający. Jak skutecznie pozbyć się problemu?

1. Dla człowieka: W tym przypadku nie stosuje się silnych leków przeciwświerzbowych (takich jak iwermektyna), ponieważ pasożyt i tak u nas zginie. Aby przynieść ulgę skórze, lekarze zalecają zazwyczaj leki antyhistaminowe oraz maści z kortykosteroidami, które wyciszają swędzącą reakcję alergiczną.
    
2. Dla kota: To tutaj konieczna jest terapia uderzeniowa. Nowoczesne preparaty typu "spot-on" (np. z selamektyną) zazwyczaj wymagają podania 2-3 dawek w odstępach 2–4 tygodni, aby całkowicie wyeliminować pasożyta na każdym etapie jego rozwoju.
    
3. W domu: Należy wyprać koce i legowiska w temperaturze minimum 60°C. Świerzbowiec koci poza swoim żywicielem potrafi przetrwać zaledwie kilka dni, więc dokładne sprzątanie szybko eliminuje zagrożenie.

Bezpieczny kot, zdrowy dom

Głównym źródłem zarażenia jest bezpośredni kontakt z zainfekowanymi zwierzętami (np. kotami wolno żyjącymi). Choć teoretycznie jaja pasożyta można przynieść do domu na obuwiu, w przypadku kotów niewychodzących jest to scenariusz niezwykle rzadki. Najlepszą ochroną pozostaje regularna kontrola stanu skóry pupila i szybka wizyta u weterynarza, gdy tylko zauważymy pierwsze strupki lub nadmierne drapanie.

Źródła: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK553150/, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6271315/, https://www.nebraskamed.com/health/conditions-and-services/dermatology/scabies-symptoms-diagnosis-and-treatment, https://www.mp.pl/pacjent/pediatria/lista/80176,swierzb-profilaktyka-zakazenia,