Zaburzenia czynnościowe żołądka i dwunastnicy – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Zaburzenia czynnościowe żołądka i dwunastnicy – przyczyny

Zaburzenia czynnościowe żołądka i dwunastnicy mogą mieć związek z wyczerpaniem na skutek pracy umysłowej, smutku, skrajnego niepokoju czy niekontrolowanego gniewu. Zdarza się także, że towarzyszą problemom na tle seksualnym, społecznym, czy też związane są z rozproszeniem.

Niejednokrotnie zaburzenia te dotykają osoby zdrowe, które się dobrze odżywiają i w zasadzie nie chorują. Bywa jednak ,że zaburzenia czynnościowe żołądka i dwunastnicy łączone są z przewlekłymi chorobami nosa, gardła czy uszu, a także jajników, macicy, odbytnicy itp.

Zaburzenia czynnościowe żołądka i dwunastnicy – objawy

Symptomy tego schorzenia zależą od konkretnego przypadku. Choroba zazwyczaj nie powoduje żadnych zmian w płynach żołądkowych, a mimo to chorzy skarżą się na dyskomfort. Z kolei w innych przypadkach, początkowo pojawiają się problemy z trawieniem, a dopiero w późniejszym czasie pojawiają się gazy, które mogą zakłócać działanie serca i powodować kołatanie serca.

Zdarza się, że ostre ataki chorobowe są bezpośrednio związane ze stanem emocjonalnym chorego. W przypadku zaburzeń czynnościowych żołądka i dwunastnicy mogą się pojawiać takie objawy jak nagłe wymioty, biegunka, ciężkie bóle i skurcze brzucha oraz znaczące zwiększenie perystaltyki, mogące być zauważone w badaniu fizykalnym.

Zaburzenia czynnościowe żołądka i dwunastnicy – rozpoznanie

Zdarza się, że zaburzenia czynnościowe żołądka i dwunastnicy przypominają zmiany narządowe anatomiczne, dlatego za podstawę prawidłowej diagnozy uważa się bardzo dokładne zbadanie pacjenta. Wykluczenie innych dolegliwości może dopiero dawać wskazania do rozpoznania zaburzeń czynnościowych żołądka i dwunastnicy.

Zaburzenia czynnościowe żołądka i dwunastnicy – leczenie

Leczenie tej dolegliwości jest leczeniem ogólnoustrojowym. Powinno zatem mieć na celu głównie poprawę sprawności regulacyjnej oraz przywrócenie czynności ośrodkowego i autonomicznego układu nerwowego.

Jak się okazuje, nie ma konieczności stosowania specjalnej diety, jednak przyjmowanie pokarmów lekkich w początkowej fazie leczenia może korzystnie wpływać na wynik terapii.