Balantydioza

Czym jest balantydioza?

Balantydioza, inaczej szparkoszyca, jest infekcją jelita grubego powodowaną przez zakażenie Balantidium coli – największym pierwotniakiem infekującym ludzi.

Balantydioza to choroba odzwierzęca, przenoszona ze świń na ludzi drogą fekalno-ustną. Do zarażeń dochodzi poprzez kontakt z wodą i żywnością skażonymi świńskimi lub ludzkimi odchodami. Możliwa jest także transmisja (przeniesienie) choroby z człowieka na człowieka. Zakażone świnie pozostają bezobjawowe, podczas gdy u ludzi infekcja może przebiegać bezobjawowo lub rozwinąć się w stadium podobne do czerwonki.

Jak przebiega infekcja?

Zarażenie następuje poprzez połknięcie cyst pierwotniaka, które uwalniają tak zwane trofozoity (struktury inwazyjne) przemieszczające się do jelita grubego. Pasożyty przebywają i namnażają się głównie w świetle jelita, ale mogą też penetrować jego błonę śluzową, doprowadzając do powstawania wrzodów i ogniskowej martwicy.

Jakie są objawy balantydiozy?

Szparkoszyca w większości przypadków przebiega bezobjawowo. Czasami u chorych obserwowana może być biegunka, bardzo rzadko przybierająca intensywną postać przypominającą czerwonkę. Rzadko występującymi objawami są: nudności i wymioty, bóle brzucha i jadłowstręt.

Diagnoza i leczenie balantydiozy

Jeżeli istnieje podejrzenie balantydiozy u chorego (najczęściej w wypadku osób mających kontakt ze świniami), możliwe jest mikroskopowe badanie kału lub kolonoskopia. Szparkoszycę stwierdza się, gdy w kale lub wycinkach jelita grubego obecne są cysty lub trofozoity.

Leczenie polega na podaniu leków, takich jak: tetracyklina, metronidazol, dijodohydroksychinolina. Oprócz leczenia farmakologicznego w przypadkach ostrej biegunki specjalną uwagę przywiązuje się do uzupełniania elektrolitów.