Kręgosłup szyjny – przyczyny, objawy i leczenie dyskopatii

Kręgosłup szyjny – rola i budowa

Odcinek szyjny stanowi najbardziej ruchomą część kręgosłupa. Łączy on klatkę piersiową z czaszką, a jego rolą jest umożliwianie ruchów głowy we wszystkich kierunkach. Składa się z siedmiu kręgów, wewnątrz których przebiegają docierające do mózgu tętnice kręgowe oraz rdzeń kręgowy. Ze względu na fakt, że kręgi szyjne to najmniejsze oraz najdelikatniejsze ze wszystkich kręgów, odcinek szyjny jest bardziej podatny na urazy i powstające z wiekiem zwyrodnienia niż pozostałe odcinki kręgosłupa.

Dyskopatia kręgosłupa szyjnego – czym jest i dlaczego występuje?

Dyskopatia kręgosłupa szyjnego polega na uszkodzeniu jednego z jego krążków międzykręgowych. Na skutek szkodliwych czynników krążek ten ulega osłabieniu, na skutek czego dochodzi do jego przemieszczenia się bądź powstawania przepukliny. Przyczyny takiego stanu mogą być bardzo różne – wymienia się pośród nich m.in. wiek, predyspozycje genetyczne, urazy głowy i szyi, oraz wyczynowe uprawianie niektórych sportów. Dyskopatia odcinka szyjnego występuje także w wyniku długotrwałego narażania się na przeciążenie kręgosłupa, np. na skutek nieprawidłowej postawy ciała, pracy fizycznej, pracy siedzącej lub stojącej, dźwigania ciężkich przedmiotów, czy niewłaściwej pozycji przy komputerze.

Objawy dyskopatii kręgosłupa szyjnego

W początkowym stadium dyskopatia kręgosłupa szyjnego często przebiega bezobjawowo. W miarę postępowania zwyrodnienia obserwuje się bóle głowy, bóle karku, drętwienie i osłabienie kończyn górnych, zawroty głowy, przykurcze i zmniejszenie ruchomości szyi. W zaawansowanych przypadkach może dochodzić do wymiotów, omdleń, zaburzeń czucia oraz niedowładu kończyn.Objawem charakterystycznym dla dyskopatii odcinka szyjnego jest także ból, który promieniuje do ramienia i barku, dłoni i środkowego palca lub do przyśrodkowej części ramienia oraz serdecznego i małego palca.

Diagnostyka dyskopatii kręgosłupa szyjnego

Rozpoznanie dyskopatii kręgosłupa szyjnego przeprowadza lekarz ortopeda na podstawie wywiadu lekarskiego, badania fizykalnego oraz badań obrazowych, takich jak badanie RTG, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny kręgosłupa. Jeżeli na skutek dyskopatii dojdzie do naruszenia nerwów, w celu oceny stopnia ich uszkodzenia konieczne wykonanie elektromiografii lub oceny przewodnictwa nerwowego.