Lek Diphergan – działanie, skutki uboczne i środki ostrożności.

Lek Diphergan – charakterystyka i stosowanie

Chlorowodorek prometazyny obecny w leku Diphergan należy do najstarszych znanych leków przeciwhistaminowych, chociaż stosuje się go również w innych celach niż tylko do zmniejszania objawów alergii. Najczęściej jest sprzedawany w postaci syropu lub tabletek, jednakże w szpitalach podaje się go również dożylnie. Przeznaczony jest do użytku zarówno dzieci jak i dorosłych. Zaleca się jednak stosowanie go na zlecenie lekarza lub rekomendację farmaceuty.

Wskazania do jego stosowania to między innymi:

·        alergia objawiająca się katarem siennym, zapaleniem spojówek, zmianami skórnymi o słabym nasileniu oraz dermografizmem (odmiana pokrzywki),

·        występowanie choroby lokomocyjnej (w przeciwieństwie jednak do innych, nowoczesnych leków tego typu, może powodować senność),

·        jako środek uspokajający przed i po zabiegach chirurgicznych,

·        jako lek uzupełniający w uśmierzaniu bólu po operacjach.

Lek Diphergan – ostrzeżenia i środki ostrożności

Jak w przypadku większości leków tak i Dipherganu nie należy brać w pewnych okolicznościach oraz zachować środki ostrożności zalecane przez lekarza lub farmaceutę, który sprzedawał nam lek. Lek Diphergan należy to leków przeciwhistaminowych starej generacji, w związku z tym należy brać pod uwagę, że wpływa nieco na ośrodkowy układ nerwowy. Oznacza to, że możemy po zażyciu leku czuć się nieco senni i otępieni. Dlatego między innymi nie poleca się siadania za kółkiem czy prowadzenia innych maszyn. Na co jeszcze należy zwrócić szczególną uwagę podczas stosowania leku Diphergan?

·        Przed rozpoczęciem leczenia Dipherganem należy porozmawiać z lekarzem na temat ewentualnych skutków ubocznych i przeciwwskazań.

·        Należy poinformować lekarza o przebytych kuracjach oraz powiedzieć o lekach, które obecnie się stosuje.

·        Diphergan nasila działanie leków przeciwbólowych, barbituranów oraz działanie depresyjne narkotyków.

·        Diphergan wykazuje również wzajemne wzmocnienie działania w połączeniu z lekami neuroleptycznymi, alkoholem oraz parasympatykolitykami.

Leku Diphergan nie należy stosować w trakcie ciąży i karmienia piersią, chyba, że lekarz zaleci inaczej. Wykazano jednak, że lek przenika do mleka matki i może powodować ospałość u noworodka. Szczególną ostrożność należy zachować stosując lek Diphergan w następujących przypadkach:

·        jaskra,

·        padaczka,

·        zwężenie ujścia cewki moczowej,

·        przerost prostaty,

·        zaburzenia czynności wątroby,

·        zaburzenia pracy płuc i oskrzeli (astma, stany zapalne),

·        choroby wieńcowe,

·        niewydolność nerek.

Leku Diphergan nie należy podawać gdy:

·        u pacjenta występuje alergia na chlorowodorek prometazyny lub inne składniki leku,

·        pacjent jest w stanie śpiączki,

·        u pacjenta wystąpiła zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego,

·        pacjent jest leczony inhibitorami IMAO lub nie minęło przynajmniej 14 dni od zakończenia leczenia,

·        pacjent nie ukończył jeszcze 2. roku życia.

Lek Diphergan – stosowanie i działania niepożądane

Stosowanie leku Diphergan zawsze powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza prowadzącego i zgodnie z jego zaleceniami odnośnie dawek. Najważniejsze jest, aby absolutnie w żadnym przypadku nie przekraczać dawki przyjmowanego leku. Jeżeli taka sytuacja nastąpi, należy niezwłocznie postarać się wywołać wymioty oraz wezwać pogotowie. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić:

·        zatrzymanie oddechu,

·        śpiączka mózgowa,

·        objawy pląsawicy,

·        halucynacje,

·        wzrost napięcia mięśni,

·        zatrzymanie moczu,

·        objawy cholinergiczne,

·        wstrząs anafilaktyczny z pokrzywką,

·        krwiomocz,

·        niedociśnienie tętnicze.

Istnieje dosyć dużo możliwych działań niepożądanych pojawiających się mimo prawidłowego stosowania leku Diphergan. Wśród nich najczęstsze to:

·        suchość w jamie ustnej oraz zagęszczenie śluzu w drogach oddechowych – w wyniku świszczący oddech, chrapliwe sapanie,

·        spadek ciśnienia krwi,

·        tachykardia,

·        zaburzenia rytmu serca, podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi,

·        zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, podwójne widzenie, rozszerzenie źrenic niezależnie od działania światła),

·        nadwrażliwość na światło,

·        zmiany w funkcjonowaniu układu moczowego,

·        ból i pieczenie przy oddawaniu moczu,

·        depresja lub przeciwnie – pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego,

·        zmiany w funkcjonowaniu wątroby,

·        gorączka,

·        rumień,

·        może wpływać na zafałszowanie testów ciążowych i podwyższać stężenie glukozy we krwi.