Zasiłek czy dodatek? Ten jeden błąd kosztuje polskich seniorów tysiące złotych
Pobierasz dodatek pielęgnacyjny z ZUS i zasiłek pielęgnacyjny z gminy? Uważaj, to poważny błąd, który może kosztować Cię tysiące złotych. Wielu seniorów – zwłaszcza po 75. roku życia – nieświadomie wpada w pułapkę podwójnych wypłat, co urzędy traktują jako nienależnie pobrane świadczenie. Wyjaśniamy, czym różni się dodatek od zasiłku pielęgnacyjnego, dlaczego polskie prawo zabrania ich łączenia i co musisz pilnie zrobić w MOPS, aby uniknąć konieczności zwrotu ogromnego długu wraz z odsetkami.
Dlaczego urzędy żądają zwrotu pieniędzy od seniorów?
Problem tkwi w nazewnictwie, które wprowadza wielu Polaków w błąd. Chodzi o dodatek pielęgnacyjny i zasiłek pielęgnacyjny.
Dodatek pielęgnacyjny to świadczenie wypłacane przez ZUS (najczęściej automatycznie po 75. roku życia), natomiast zasiłek pielęgnacyjny przyznawany jest przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta (obsługiwany przez MOPS lub GOPS). Zgodnie z polskim prawem, są to świadczenia o tym samym charakterze, więc nie można ich pobierać jednocześnie.
Gdy senior przechodzi na emeryturę lub osiąga wiek uprawniający do dodatku z ZUS, ma obowiązek niezwłocznie poinformować o tym swój ośrodek pomocy społecznej. Niestety, wiele osób o tym zapomina, a systemy informatyczne urzędów nie zawsze wymieniają dane w czasie rzeczywistym. Efekt? Przez miesiące, a nawet lata, na konto wpływają obie kwoty, co organ uznaje za świadczenie nienależnie pobrane.
Kto jest najbardziej narażony na finansową pułapkę?
Zasada jest prosta: prawo do zasiłku pielęgnacyjnego (tego z gminy) nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego (tego z ZUS lub KRUS). Największa grupa ryzyka to osoby, które:
- Pobierały zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności, a następnie uzyskały prawo do emerytury.
- Ukończyły 75 lat i ZUS zaczął im wypłacać dodatek „z automatu”.
- Są opiekunami osób starszych i nie dopilnowały formalności po zmianie statusu prawnego podopiecznego.
Warto pamiętać, że dodatek z ZUS jest zazwyczaj wyższy i waloryzowany, więc to z zasiłku gminnego należy zrezygnować.
Ile można stracić przez nieuwagę? Konkretne kwoty
Zasiłek pielęgnacyjny wynosi obecnie 215,84 zł miesięcznie. Choć kwota wydaje się niewielka, w skali roku daje to już 2590,08 zł. Jeśli senior pobierał oba świadczenia przez dwa lata, dług wobec gminy przekroczy 5100 zł, nie licząc odsetek ustawowych za opóźnienie.
Urzędy mają prawo dochodzić zwrotu nienależnie pobranych świadczeń do 3 lat wstecz. W skrajnych przypadkach, gdy dojdzie do egzekucji, komornik może zająć część emerytury, co dla osoby starszej jest często dramatem życiowym. Urzędnicy nie biorą pod uwagę faktu, że senior wydał już te pieniądze na leki czy jedzenie – litera prawa jest w tej kwestii nieubłagana.
Jak wyjść z kłopotów i uniknąć kary? Instrukcja krok po kroku
Jeśli zorientowałeś się, że Ty lub Twoja bliska osoba pobieracie oba świadczenia, musisz działać natychmiast. Każdy dzień zwłoki to wyższe odsetki.
- Sprawdź decyzje: Wyciągnij pismo z ZUS/KRUS o przyznaniu dodatku pielęgnacyjnego i sprawdź datę, od której jest wypłacany.
- Złóż wniosek w MOPS/GOPS: Udaj się do ośrodka pomocy społecznej i złóż pisemne oświadczenie o rezygnacji z zasiłku pielęgnacyjnego w związku z nabyciem prawa do dodatku z ZUS.
- Zawnioskuj o rozłożenie na raty: Jeśli urząd wyliczył już dług, masz prawo złożyć prośbę o rozłożenie spłaty na raty lub w wyjątkowych sytuacjach (bardzo trudna sytuacja materialna) o umorzenie należności.
- Zabezpiecz potwierdzenia: Zachowaj kopię pisma z datą wpływu do urzędu – to Twoja polisa ubezpieczeniowa na wypadek dalszych wezwań.
Źródło:
- Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 2003 nr 228 poz. 2255 z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
