Bogdan Woronowicz o hazardzie wśród seniorów. Niewinna gra w Lotto może prowadzić do tragedii
Kiedy myślimy o uzależnieniu od hazardu, przed oczami stają nam bywalcy luksusowych kasyn, blask ruletki i wysokie stawki. Tymczasem w polskich realiach ten sam dramat rozgrywa się po cichu, w osiedlowych kolekturach i kioskach. Coraz częściej ofiarami gier losowych padają osoby starsze i niezamożne. Złudzenie szybkiej wygranej dewastuje ich skromne domowe budżety, prowadząc do głębokich konfliktów z bliskimi i niemożności opłacenia podstawowych rachunków czy leków. O naturze tego problemu na łamach serwisu Pacjenci.pl w programie “Zdrowo przegadany” szeroko opowiada dr n. med. Bogdan Woronowicz, wybitny psychiatra i jeden z najbardziej doświadczonych polskich specjalistów w dziedzinie terapii uzależnień.
Iluzja fortuny w cieniu biedy
Zjawisko to rzadko trafia na czołówki gazet, choć jego skala na przestrzeni ostatnich lat systematycznie rośnie. Jak wynika z wywiadu, mechanizm wpadania w nałóg przez emerytów ma podłoże stricte ekonomiczne i społeczne.
Złudna szansa na wielką wygraną często staje się dla seniorów jedyną perspektywą na zmianę trudnego położenia.
– Mowa o seniorach, którzy nie widzą szans, by z własnych środków kupić to, co jest potrzebne im lub ich bliskim. W związku z tym zaczynają liczyć na ślepy los – tłumaczy specjalista w rozmowie z Pacjentami.
Podkreśla przy tym, że motywacje osób starszych w początkowej fazie bywają na pozór szlachetne.
– To często osoby, które wyskrobują ostatnie grosze, licząc na to, że fortuna ich nie zawiedzie. Mają nadzieję, że w ten sposób zdobędą pieniądze, by zrobić niespodziankę na przykład wnukom – dodaje dr Woronowicz.
Niestety, w ostatecznym rozrachunku nadzieja ta prowadzi do katastrofy.
Skromny budżet pod presją nałogu
Problem nabiera drastycznych wymiarów, gdy weźmiemy pod uwagę sytuację materialną większości bywalców kolektur. Nawet pozornie niewinne, codzienne kupowanie zdrapek czy kuponów Lotto to dla wielu polskich rodzin finansowa pułapka. W skali miesiąca z pozoru drobne wydatki przeradzają się w wyrwę zagrażającą fundamentom egzystencji.
– Jeżeli ktoś dysponuje skromną rentą czy emeryturą rzędu tysiąca dwustu złotych i regularnie wydaje z niej na grę choćby niewielkie kwoty, to staje się to poważnym problemem – przestrzega gość programu “Zdrowo przegadany”. – Zabraknie mu przecież na opłacenie innych, kluczowych świadczeń, takich jak rachunki czy niezbędne leki.
Co gorsza, tego typu zachowania hazardowe są często społecznie lekceważone. Kupno losu traktowane jest jako niewinna rozrywka, co sprawia, że otoczenie zbyt późno dostrzega narastającą spiralę nałogu i zadłużenia.
Tajemnica i rozpad więzi rodzinnych
Uzależnienie seniorów jest zjawiskiem głęboko ukrywanym. Wstyd oraz strach przed reakcją rodziny sprawiają, że bliscy dowiadują się o nałogu zazwyczaj na etapie zaawansowanej zapaści finansowej. Dzieje się to najczęściej w momencie niewytłumaczalnego braku środków do życia lub w chwili, gdy chory zaczyna wymuszać pieniądze od krewnych. Próby ograniczenia dostępu do gier - jak mówi gość Pacjenci.pl - kończą się wówczas potężnym stresem.
– Kiedy dzieci zobaczyły, jakie to ma wymiary i ile pieniędzy ze swojej renty wydaje ich ojciec, zaczęły protestować – opowiada dr Woronowicz, przytaczając dramatyczną historię jednego ze swoich pacjentów. – Wtedy w domu pojawiły się awantury.
Takie sytuacje dobitnie udowadniają, że patologiczny hazard niszczy nie tylko portfele. Przede wszystkim bezpowrotnie rujnuje to, co u schyłku życia jest najważniejsze: zaufanie i relacje z rodziną. Oznacza to, że obok interwencji medycznej, potrzebujemy dziś znacznie większej społecznej uważności na to, co dzieje się w kolekturach tuż za rogiem.
Źródło: Pacjenci
