Zrośnięte palce – przyczyny, leczenie
Zrośnięte palce, inaczej syndaktylia, występują, gdy dwa lub więcej palców jest ze sobą połączonych. U niektórych ssaków występują normalnie, jednak u ludzi jest to rzadka przypadłość. Syndaktylia może występować samoistnie lub być połączona z występowaniem chorób genetycznych, np. zespołu Aperta.
Przyczyny zrastania się palców
Większość przypadków syndaktylii powstaje podczas rozwoju ręki i ramienia w życiu płodowym. Ramię tworzy się między 4 a 8 tygodniem ciąży. Początkowo wszystkie palce dłoni są pokryte błoną, a połączenia między nimi znikają przed 56 dniem ciąży. Jeśli sygnalizacja komórkowa zajdzie z błędem, nie wszystkie połączenia skórne znikną – w ten sposób powstają zrośnięte palce. W przypadku zrośniętych palców będących jedną z cech charakterystycznych danej choroby genetycznej, syndaktylia powstaje na skutek zmian w genomie.
Klasyfikacja zrośniętych palców
Syndaktylia może być prosta, gdy palce złączone są jedynie tkankami miękkimi, bądź też złożona, gdy następuje również zrośnięcie kości. W zależności od długości, na której palce są zrośnięte, można wyróżnić całkowitą syndaktylię – palce są zrośnięte na całej długości lub też niecałkowitą – połączenie ma miejsce do pewnego momentu palca.
Leczenie syndaktylii
Zrośnięcie palców zewnętrznych, np. kciuk+palec wskazujący lub palec serdeczny+mały palec, jest leczone we wczesnym wieku, aby zapobiec wykrzywianiu większego palca w kierunku mniejszego. Zrośnięte palce mogą także zaburzać prawidłowe funkcje dłoni, np. chwytanie. Leczenie jest operacyjne i polega na przecięciu złączenia palców. Ze względu na niewystarczającą do pokrycia palców ilość skóry między nimi, dodatkowy płat musi zostać pobrany z innego miejsca na ciele, np. z pachwiny lub łokcia.
Jeśli zrośnięciu uległy palce stóp, rzadko stosuje się interwencje chirurgiczne. W przypadku syndaktylii stopy operacje mają raczej charakter przywrócenia estetyki stopy, jeśli pacjent tego sobie życzy.
Co po operacji?
Po zabiegu chirurgicznym ważne jest szczególne dbanie o skórę w miejscu przeszczepu. Tkanka bliznowata i przeszczepy goją się długo i mogą zmieniać wygląd z czasem, stanowiąc wyzwanie dla małych pacjentów i ich rodziców. Jeśli nie będą odpowiednio pielęgnowane, blizny mogą stwardnieć i skurczyć się, ograniczając zakres ruchu palców. Masowanie okolicy pooperacyjnej i stosowanie witaminy E lub masła kakaowego może pomóc w zachowaniu gładkości i elastyczności. Blizny mogą uwydatniać się także wraz z ekspozycją na słońce, a przeszczepy skóry mogą ciemnieć z czasem. Z tego powodu ważne jest, by obficie nakładać krem przeciwsłoneczny o wysokim SPF, na cały obszar poddany operacji. Należy pamiętać, by dokładać krem w ciągu dnia i stosować go przez cały rok.
