Mięczak zakaźny u dzieci i dorosłych – przyczyny, objawy, leczenie

Czym jest mięczak zakaźny u dzieci i dorosłych?

Mięczak zakaźny to łagodne, samoograniczające się (ustępujące samoistnie) zakażenie skóry, które występuje przede wszystkim u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym oraz u aktywnych seksualnie młodych dorosłych. Może także pojawiać się u osób z osłabionym układem immunologicznym i cierpiących z powodu atopowego zapalenia skóry – wówczas przebieg choroby jest poważniejszy, a czas leczenia wydłuża się.

Mięczak zakaźny u dzieci i dorosłych jest schorzeniem o podłożu wirusowym, które dotyczy skóry oraz błon śluzowych. Łatwo można się nim zarazić, zazwyczaj ma łagodny przebieg, ustępuje w ciągu 6–9 miesięcy.

Mięczak zakaźny u dzieci i dorosłych – przyczyny

Mięczak zakaźny u dzieci i dorosłych wywoływany jest przez dwuniciowego wirusa DNA o nazwie MCV – Molluscum Contagiosum Virus należącego do rodziny wirusów ospy (Poxvirus). Okres jego wylęgania może trwać od 2 tygodni aż do 6 miesięcy. Występuje on na całym świecie, choć obserwuje się jego nasilenie w rejonach tropikalnych. Do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną mięczakiem lub przez kontakt z przedmiotami, których osoba zinfekowana używała. U nastolatków główną drogą zakażenia są kontakty seksualne.

Szczególnie narażone na zakażenie wirusem MCV są osoby z obniżoną odpornością, np.: chorzy przyjmujący leki immunosupresyjne i kortykosterydy, zmagający się z atopowym zapaleniem skóry, zakażeni wirusem HIV, a także małe dzieci.

Mięczak zakaźny u dzieci i dorosłych – objawy

Mięczak zakaźny u dzieci i dorosłych objawia się w podobny sposób – pojawiają się zmiany na skórze, przeważnie rąk, tułowia, twarzy, w postaci małych (1–5 mm), twardych, białych lub różowych grudek. Ich cechą charakterystyczną jest wypukłość z wgłębieniem po środku (tzw. zagłębienie pępkowate). Zazwyczaj występują one w skupiskach do 30 sztuk, choć mogą się także pojawiać pojedynczo. Gdy do zakażenia dochodzi na skutek kontaktów seksualnych, zmiany pojawiają się w okolicy narządów płciowych i pachwin.

Wysypka w postaci grudek nie powoduje dolegliwości w postaci bólu, pieczenia czy swędzenia.

Mięczak zakaźny u dzieci i dorosłych – rozpoznanie i leczenie

Rozpoznanie mięczaka zakaźnego u dzieci i dorosłych następuje na podstawie badania klinicznego, podczas którego lekarz dokładnie ogląda zmiany na skórze i ocenia ich charakter. Istotne jest różnicowanie zmian z innymi chorobami zakaźnymi skóry, np. piodermią, ziarniniakiem ropotwórczym czy kłykcinami kończystymi (przy zmianach na narządach płciowych). W przypadku wątpliwości, wykonuje się badanie histopatologiczne.

Leczenie mięczaka zakaźnego nie jest konieczne u osób z prawidłowo funkcjonującym układem immunologicznym. Zmiany ustępują same po około 6 miesiącach, zdarza się, że utrzymują się latami. Ze względu na wysokie ryzyko zarażenia się wirusem, lekarze często decydują się wdrożyć leczenie, jest ono również konieczne w przypadku osób z grupy ryzyka cięższego przebiegu zakażenia.

Wśród metod usuwania zmian wyróżnia się metody farmakologiczne (np. stosowanie 5% kwasy salicylowego) oraz zabiegowe (np. krioterapię, elektrokoagulację, łyżeczkowanie).