Od 20 lat zmaga się z boreliozą. Ostrowska opowiada o swojej chorobie
Małgorzata Ostrowska, ikona polskiej sceny muzycznej, od dwóch dekad żyje z boreliozą – chorobą, którą określa jako trudną w leczeniu. Jej historia pokazuje, jak trudne może być rozpoznanie tej infekcji i jak przewlekle potrafi ona wpływać na życie pacjenta.
- Choroba zaczęła się po licznych ukąszeniach kleszczy, a diagnoza zajęła lata
- Borelioza ma różne postaci – od zmian skórnych po powikłania neurologiczne i stawowe
- Trudności diagnostyczne i nawroty objawów sprawiają, że leczenie wymaga cierpliwości i czujności
Od ogrodu do diagnozy – osobista historia piosenkarki
Ostrowska wspomina, że wszystko zaczęło się w jej własnym ogrodzie. – „Pamiętam, że w moim pięknym ogrodzie swego czasu przyjęłam na siebie kilkadziesiąt kleszczy w jednym roku. I to zaowocowało boreliozą” – mówiła artystka w wywiadzie dla Plejada.pl. Początkowo odczuwała bóle kręgosłupa i stawów, lecz nie wiązała ich z chorobą odkleszczową.
Diagnoza przyszła dopiero po latach, kiedy sama zaczęła podejrzewać boreliozę i zgłosiła się do lekarza z gotowym przypuszczeniem.
– Mam boreliozę stawową. Raz jest ze mną lepiej, raz gorzej… Pomimo dwukrotnie powtarzanej kuracji, ciągle są te paseczki… ale trochę się już z tym pogodziłam – dodaje.
Borelioza – jak można się nią zarazić i jakie ma postaci
Borelioza, zwana też chorobą z Lyme, jest bakteryjną infekcją przenoszoną przez kleszcze z rodzaju Ixodes. Do zakażenia dochodzi najczęściej po ich wkłuciu w skórę. Pierwszym i najbardziej charakterystycznym objawem jest rumień wędrujący – czerwona, powiększająca się plama w miejscu ukąszenia.
Choroba może jednak przebiegać w różnych formach:
- postać skórna – rumień wędrujący, rzadziej przewlekłe zapalenie skóry,
- postać stawowa – nawracające bóle i obrzęki stawów, zwłaszcza kolanowych,
- postać neurologiczna (neuroborelioza) – zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, porażenie nerwów, zaburzenia czucia,
- postać kardiologiczna – rzadziej, ale może obejmować zapalenie mięśnia sercowego i zaburzenia rytmu.
Przeczytaj też: Borelioza nie zawsze zaczyna się od rumienia. Pierwszy objaw może być mylący
Dlaczego diagnoza jest tak trudna
Rozpoznanie boreliozy nie zawsze jest proste, bo objawy mogą naśladować wiele innych chorób – od reumatycznych po neurologiczne. Standardem jest dwustopniowy schemat badań: najpierw test ELISA, a jeśli wynik jest dodatni lub wątpliwy – test Western blot.
Utrudnieniem jest fakt, że przeciwciała przeciw boreliozie mogą utrzymywać się we krwi długo po przebyciu infekcji, a ich brak w pierwszych tygodniach choroby nie wyklucza zakażenia. Dlatego lekarze podkreślają znaczenie wnikliwego wywiadu i obserwacji pacjenta, zwłaszcza jeśli wystąpił rumień wędrujący.
Przeczytaj też: Cała prawda o boreliozie w rozmowie z prof. Simonem. Czy jest się czego bać?
Leczenie boreliozy i życie z chorobą
Leczenie boreliozy opiera się na antybiotykoterapii – zwykle doksycyklina, amoksycylina lub cefuroksym stosowane są przez kilka tygodni. W cięższych przypadkach, np. neuroboreliozy, konieczne bywa leczenie dożylne ceftriaksonem.
W większości przypadków terapia pozwala całkowicie wyzdrowieć, ale niekiedy – jak u Ostrowskiej – objawy mogą nawracać mimo prawidłowo przeprowadzonej kuracji. Wówczas leczenie ma na celu łagodzenie dolegliwości i zapobieganie powikłaniom.
Kiedy zgłosić się do lekarza?
- Przy pojawieniu się rumienia wędrującego.
- W razie bólu i obrzęku stawów po kontakcie z kleszczem.
- Gdy pojawią się objawy neurologiczne lub kardiologiczne po ukąszeniu.
Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady medycznej.
Źródła:
- National Institute of Public Health – raport o boreliozie w Polsce, 2022.
- Wytyczne Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych, 2023.
- Plejada.pl – wywiad z Małgorzatą Ostrowską, 2024.
