Ozempic czy Mounjaro? Naturalna berberyna bije na głowę oba leki
Zastrzyki na odchudzanie i regulację poziomu cukru, jak Ozempic czy Mounjaro, obiecują szybkie efekty, ale coraz więcej osób zaczyna zastanawiać się nad konsekwencjami takiej terapii. Czy rzeczywiście to jedyna droga? W cieniu tego farmakologicznego boomu od lat funkcjonuje przecież berberyna — naturalna substancja, która wpływa na te same mechanizmy metaboliczne, choć w znacznie bardziej fizjologiczny sposób.
• Jak Ozempic i Mounjaro wpływają na masę ciała i glikemię?
• Berberyna jako naturalny regulator metabolizmu
• Dlaczego coraz częściej wygrywa podejście bez igieł?
Jak Ozempic i Mounjaro wpływają na masę ciała i glikemię?
Ozempic i Mounjaro to leki, które oddziałują na hormony jelitowe regulujące apetyt oraz gospodarkę cukrową. Spowalniają opróżnianie żołądka, nasilają uczucie sytości i zmniejszają potrzebę jedzenia. U wielu osób przekłada się to na szybki spadek masy ciała, często widoczny już w pierwszych tygodniach stosowania.
Cena tego efektu jest jednak wysoka. Nudności, wymioty, biegunki, zaparcia, uczucie ciężkości czy wyraźne osłabienie to najczęściej zgłaszane działania niepożądane. Problemem okazuje się także powrót do normalnego jedzenia po zakończeniu terapii. Gdy lek przestaje działać, apetyt wraca, a masa ciała często zaczyna ponownie rosnąć. Organizm nie odzyskuje równowagi metabolicznej — był sterowany z zewnątrz, a nie uczony samoregulacji.
Przeczytaj też: Ser to nie zawsze synonim cholesterolu i kalorii. Te gatunki warto jeść dla zdrowia
Berberyna jako naturalny regulator metabolizmu
Berberyna z kolei, to związek roślinny obecny m.in. w berberysie, znany i badany od lat w kontekście cukrzycy typu 2, insulinooporności oraz zaburzeń lipidowych. Jej działanie polega na poprawie wrażliwości tkanek na insulinę oraz obniżaniu poziomu glukozy zarówno na czczo, jak i po posiłkach. W badaniach obserwowano również korzystny wpływ na poziom cholesterolu całkowitego i trójglicerydów.
Szczególną rolę odgrywa zdolność berberyny do aktywacji enzymu AMPK, który odpowiada za zarządzanie energią w komórkach. Dzięki temu organizm efektywniej wykorzystuje glukozę, rzadziej magazynuje ją w postaci tkanki tłuszczowej i stabilizuje poziom cukru w ciągu dnia. To właśnie ten mechanizm sprawia, że berberyna bywa porównywana do metforminy.
Dlaczego coraz częściej wygrywa podejście bez igieł?
Berberyna nie blokuje głodu i nie powoduje nagłego zaniku apetytu. Jej działanie jest wolniejsze, ale bardziej zgodne z fizjologią. Stabilizacja poziomu glukozy sprawia, że u wielu osób naturalnie zmniejsza się potrzeba podjadania, a napady wilczego głodu stają się rzadsze. Redukcja masy ciała przebiega wtedy stopniowo i bez gwałtownych wahań.
Badania pokazują, że skuteczność berberyny w obniżaniu glikemii może być porównywalna do klasycznych leków doustnych, przy lepszym profilu tolerancji. Substancja ta nie wymaga recepty, nie wiąże się z iniekcjami i nie powoduje nagłego efektu odbicia po zakończeniu stosowania. Dlatego coraz częściej sięgają po nią osoby z insulinoopornością, stanem przedcukrzycowym i nadwagą, które chcą wspierać metabolizm, a nie zastępować go farmakologiczną kontrolą.
Źródła: https://diet.mayoclinic.org/us/blog/2024/how-fast-does-semaglutide-kick-in/, https://www.nature.com/articles/s41366-025-01859-6, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2410097/, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK585056/
