Użądlenia szerszenia, pszczoły, osy, trzmiela. Jak postępować po ukąszeniu?

Użądlenia szerszenia

Dorosły osobnik osiąga długość ok. 3,5 cm i  występuje w całej Europie Środkowej. Szerszenie to drapieżniki napadające na inne rodzaje owadów z rodziny osowatych, o charakterystycznych brązowo-żółtawych pasach. Samce nie są wyposażone w żądło, natomiast użądlenia samic są zazwyczaj bolesne i wywołują obrzęk. Ból to konsekwencja penetracji podskórnej przez wyjątkowo długie żądło. Natomiast jad szerszeni posiada podobną toksyczność do jadu pszczół i os. Oznacza to, że nawet wielokrotne użądlenia nie grożą śmiercią, wbrew powszechnie panującej opinii. Wyjątek stanowi uczulenie na jad owadów z grupy błonkoskrzydłych. Uczucie pieczenia po użądleniu szerszenia jest spowodowane zawartą w jadzie acetylocholiną. Osobniki największych osowatych zamieszkujących Polskę nie wykazują agresji, atakują jedynie po wcześniejszym sprowokowaniu, odczuwając własne niebezpieczeństwo.

Użądlenia pszczoły

Pszczoły atakują tylko w samoobronie a do użądleń dochodzi najczęściej w pobliżu gniazda, kiedy osobniki próbują bronić królową. Przebywanie w pobliżu ula stwarza zagrożenie dla życia, ponieważ jad pszczoły jest wyczuwalny przez pozostałe osobniki, które dekodują jego zapach jako potencjalne niebezpieczeństwo. Po użądleniu pszczoły owad traci część swojego odwłoku i ginie. Pojedyncze pszczoły spotykane na łąkach i w ogrodach są skoncentrowane na pracy i nie atakują człowieka, jeśli nie zostaną do tego sprowokowane. Jad posiada odczyny toksyczne i alergiczne, które mogą spowodować bolesny obrzęk, pieczenie a nawet nudności i wymioty. Miejscowa reakcja skórna to zaczerwienienie i swędzenie. Przy użądleniach wielokrotnych toksyny zawarte w jadzie obciążają ośrodkowy układ nerwowy, mięsień sercowy i niszczą krwinki czerwone.

Użądlenia osy

Osy swoją wielkością wynoszącą przeciętnie 10-15 mm przypominają pszczoły. Owady możemy rozróżnić dzięki innej budowie odwłoków.  Użądlenia osy powoduje typowe objawy ingerencji podskórnej jadu owadów błonkoskrzydłych – obrzęk, swędzenie i pieczenie. Tylna część ciała osy jest zwężona (stąd powiedzenie o talii osy). Z grupy owadów błonkoskrzydłych osy wykazują się największą agresją, mogą bowiem atakować bez powodu. Osy będą wrogo nastawione podczas poszukiwania pożywienia i przy wysokich temperaturach. Owady te mogą żądlić wielokrotnie dzięki gładkiemu, wyciągalnemu żądłu.

Użądlenia trzmiela

Trzmiele spośród owadów błonkoskrzydłych są najspokojniejsze a ich atak to ostateczność. Dorosłe osobniki są dosyć duże, posiadają czarne ubarwienie. Wyróżnia je gęste owłosienie. Użądlenia trzmiela ze względu na łagodne usposobienie tych owadów zdarzają się bardzo rzadko. Jad trzmiela wykazuje mniejszą toksyczność w porównaniu do jadu szerszenia czy pszczoły, jednak samo użądlenie sprawia silny ból a miejscowo występuje obrzęk i zaczerwienienie.