Wstrząs może być bardzo niebezpieczny. Jak reagować?

Wstrząs – rodzaje

Podział patofizjologiczny

• Wstrząs obturacyjny – charakteryzuje się utrudnionym przepływem krwi w przypadku tamponady serca, odmy prężnej, zatorowości płucnej, ostrej niewydolności oddechowej, przyczyn wewnątrzsercowych (guzy serca).

• Wstrząs kardiogenny – spowodowany jest niskim wyrzutem serca. Dodatkowo, może być spowodowany tamponadą serca oraz odrzuceniem przeszczepu serca. Jego symptomy to m.in. niskie ciśnienie, niska temperatura ciała oraz płytki oddech.

• Wstrząs hipowelemiczny – spowodowany jest obniżeniem całkowitej objętości krwi, które może prowadzić do odwodnienia, obniżenia objętości osocza, krwotoku, ucieczki osocza do zniszczonych tkanek lub jego utraty z powodu rozległych oparzeń.

• Wstrząs dystrybucyjny – cechuje go poszerzenie naczyń krwionośnych, któremu towarzyszyć będzie poszerzenie objętości łożyska naczyniowego i problemy z przepływem krwi. W konsekwencji może to prowadzić do hipowolemii. Podczas tego rodzaju wstrząsu układ tętniczy zostaje zmniejszony, a krew jednocześnie zwiększa swoją objętość w naczyniach żylnych i włosowatych. Przyczyn wstrząsu dystrybucyjnego można doszukiwać się we wstrząsie septycznym, anafilaktycznym czy uwarunkowaniach hormonalnych (ostra niewydolność nadnerczy).

Podział kliniczny:

wstrząs kardiogenny,wstrząs hipowolemiczny,wstrząs septyczny,wstrząs neurogenny,wstrząs anafilaktyczny/

Wstrząs – objawy

Każdy rodzaj wstrząsu wyróżnia się charakterystycznymi dla siebie objawami. Na ogóle symptomy składają się jednak:

mała ilość oddawanego moczu (skąpomocz),lęk,spłycenie i przyspieszenie oddechu,tachykardia,wydłużenie powrotu włośniczkowego,skurczowe ciśnienie tętnicze poniżej 90 mmHg,splątanie,bradykardia podczas wstrząsu neurogennego.

Wstrząs – leczenie

Jeśli istnieje ryzyko wystąpienia wstrząsu, należy bezzwłocznie wezwać pomoc lekarską. Do czasu przyjazdu karetki należy rozpocząć postępowanie doraźne, zależne od przyczyn wstrząsu. Jeśli jest to np. krwotok, należy go zatamować.

Jeśli pacjent straci przytomność, należy go ułożyć w pozycji bocznej oraz chronić przed utratą ciepła. W przypadku zatrzymania akcji serca, konieczne jest prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

Bardzo ważne jest to, aby na własną ręką nie podawać choremu żadnych leków. Zabronione jest także podawanie jakichkolwiek płynów. W przypadku utraty świadomości grozi to bowiem zachłyśnięciem.