Lądziennica u ludzi – przyczyny, objawy, zapobieganie

Czym jest lądziennica?

Lądziennica, inaczej trombikuloza, jest chorobą skóry wywoływaną przez larwy swędzika jesiennego (Neotrombicula autumnalis). Lądziennica nazywana jest również świądem żniwiarzy ze względu na okres w roku, w którym się pojawia – przełom lata i jesieni.

Przyczyny powstawania lądziennicy u ludzi

Swędziki jesienne lęgną się z jaj złożonych na glebie i wśród wilgotnych liści na przełomie lata i jesieni. Larwy swędzików są małe i pomarańczowoczerwone, bytują na źdźbłach trawy w oczekiwaniu na potencjalnego gospodarza – człowieka lub innego ssaka. Na ciele człowieka larwy umiejscawiają się w okolicy nadgarstków, pod pachami, w pachwinach, pod kolanami i w pasie. U dzieci stwierdza się je także na głowie. Gdy larwa przedostanie się na skórę człowieka, przysysa się do niej i nacina ją szczękoczułkami. By pożywić się, larwa „wstrzykuje” swoją ślinę, która nadtrawia tkanki skóry. Pajęczak pasożytuje na gospodarzu przez kilka dni, po czym odpada. Cały proces powoduje powstanie w organizmie gospodarza stanu zapalnego – układ odpornościowy reaguje na składniki śliny pasożyta, co prowadzi do wystąpienia charakterystycznych objawów.

Objawy lądziennicy u ludzi

Objawami żerowania swędzika jesiennego na skórze są: zaczerwienienie skóry, grudki, pęcherze, świąd. Możliwe jest powiększenie pobliskich węzłów chłonnych. Drapanie ugryzień prowadzi do powstawania ran, co grozi nadkażeniami.

Rozpoznanie i leczenie lądziennicy

Lądziennica musi być różnicowana z pokrzywką. Na występowanie tej pierwszej choroby wskazuje pora roku, w jakiej się pojawiła, a także szczegóły podane przez pacjenta w wywiadzie (np. przebywanie na wolnym powietrzu). Charakterystyczne jest powstawanie zmian na skórze nadgarstków, kostek, w okolicach pasa biodrowego i w pachwinach.

Lądziennica u ludzi jest chorobą samoograniczającą się, należy uważać na nadkażenia spowodowane rozdrapywaniem zmian skórnych. Warto odkażać je, np. octeniseptem.