Lepiej nie pić mięty przy tych chorobach. Może zaostrzyć problem
Ból brzucha po obfitym posiłku i uczucie ciężkości to zjawiska, z którymi większość z nas radzi sobie w jeden sprawdzony sposób – odruchowo sięgając po kubek gorącej herbaty z mięty. Choć w wielu domach ten ziołowy napar ma status uniwersalnego leku na wszelkie dolegliwości trawienne, w rzeczywistości kryje w sobie niebezpieczną pułapkę. Z punktu widzenia współczesnej medycyny, dla milionów Polaków zmagających się z refluksem, wypicie miętowego napoju to najgorszy z możliwych wyborów, który bezpośrednio potęguje zgagę.
- Czemu ta popularna roślina pogarsza objawy choroby refluksowej (GERD)?
- Jakie procesy fizjologiczne zachodzą w przełyku po wypiciu miętowego naparu?
- Dla kogo mięta jest bezpieczna, a kto musi jej bezwzględnie unikać?
Mięta dobra na wszystko? Nie do końca
Aby w pełni zrozumieć, dlaczego mięta pieprzowa bywa tak zdradliwa, należy przyjrzeć się jej pożądanemu działaniu. Jak udowadniają badania medyczne, preparaty z mięty pieprzowej wykazują silne działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego.
Zjawisko to przynosi natychmiastową ulgę w stanach patologicznych napięć. Właśnie dlatego jej właściwości są z powodzeniem wykorzystywane w leczeniu takich schorzeń jak zespół jelita drażliwego (IBS). Pomaga też na dokuczliwe wzdęcia, kolki jelitowe oraz niestrawność o charakterze skurczowym.
– Olejek z mięty pieprzowej wykazuje właściwości spazmolityczne (rozkurczowe). Metaanaliza badań potwierdza, że jest on skuteczniejszy niż placebo w leczeniu ogólnych objawów zespołu jelita drażliwego (IBS) oraz w łagodzeniu bólu brzucha – czytamy w czasopiśmie medycznym Alimentary Pharmacology & Therapeutics.
Niektórym jednak mięta może zaszkodzić.
Mięta a refluks i zgaga
To, co stanowi absolutne wybawienie dla dolnych partii przewodu pokarmowego, okazuje się jednak prawdziwą katastrofą dla osób cierpiących na chorobę refluksową przełyku (GERD). Fizjologiczna pułapka polega na tym, że mięta jest potężnym czynnikiem, który bezpośrednio obniża napięcie dolnego zwieracza przełyku (LES).
Ten niewielki, mięśniowy pierścień pełni funkcję ważnej fizjologicznej zastawki, chroniącej przed cofaniem się kwasu. Obniżenie napięcia tej mięśniowej zastawki przez miętę sprzyja zarzucaniu treści żołądkowej do przełyku. Kwas wylewa się ze zdwojoną siłą, prowadząc do chemicznych podrażnień delikatnego nabłonka.
– Produkty zawierające miętę pieprzową oraz zieloną (spearmint) są powszechnie uznanymi czynnikami wyzwalającymi objawy GERD. Substancje aktywne w mięcie wywołują relaksację dolnego zwieracza przełyku, co znosi barierę antyrefluksową i ułatwia cofanie się kwaśnej treści żołądkowej w kierunku przełyku – czytamy w czasopiśmie naukowym Gastroenterology.
Sama niedomykalność wpustu to jednak nie wszystko. Specjaliści z zakresu gastroenterologii ostrzegają, że napój ten działa drażniąco w wielu płaszczyznach naraz. Mięta stymuluje receptory przełykowe oraz zwiększa wydzielanie żołądkowe. To bezpośrednio nasila objawy refluksu. Oznacza to, że pijąc ziołowy napar podczas pieczenia za mostkiem, nie tylko otwieramy drogę dla soków trawiennych, ale również wzmagamy ich produkcję.
Z tego powodu osoby z refluksem żołądkowo-przełykowym powinny unikać stosowania preparatów z mięty, ponieważ mogą one nasilać zgagę i wydłużać proces gojenia stanu zapalnego.
Wrzody i nadkwasota. Kto jeszcze powinien zrezygnować z mięty?
Zgubne konsekwencje nieprzemyślanej ziołoterapii dotykają nie tylko pacjentów ze zdiagnozowaną chorobą refluksową. Równie istotnym przeciwwskazaniem do stosowania domowych terapii rozkurczowych jest naruszona ciągłość błony śluzowej górnego odcinka układu trawiennego.
Jak wyraźnie wskazują zalecenia Europejskiej Agencji Leków (EMA), spożywanie mięty nie jest zalecane osobom z wrzodami żołądka oraz wrzodami dwunastnicy. Intensywna stymulacja narządów do produkcji kwasu solnego jest wywoływana przez olejki eteryczne z liści. Substancje te drażnią otwarte rany i mogą generować ostre napady bólowe.
Ostrożność muszą zachować również pacjenci z kamicą żółciową, niedrożnością dróg żółciowych oraz stanami zapalnymi pęcherzyka żółciowego, ponieważ mięta stymuluje wydzielanie żółci, co może zaostrzyć dolegliwości.
– W przypadku zdiagnozowanej kamicy żółciowej, przetwory miętowe mogą być stosowane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza, gdyż mogą wywołać atak kolki żółciowej – alarmuje Europejska Naukowa Spółdzielnia ds. Fitoterapii (ESCOP).
Zanim więc po ciężkim obiedzie odruchowo zalejemy wrzątkiem aromatyczną saszetkę, warto prawidłowo zdiagnozować sygnały płynące z organizmu.
Jeśli naszym głównym problemem są bolesne skurcze w podbrzuszu, mięta pieprzowa zadziała przeciwbólowo i przyniesie pożądany efekt. Jednak w przypadku jakichkolwiek tendencji do refluksu, zarzucania treści pokarmowej czy zdiagnozowanej choroby wrzodowej, filiżanka tego naparu wyrządzi więcej szkody niż pożytku. Napar pogarsza stan i tak już uszkodzonych barier ochronnych narządów.
