Mielopatia szyjna – przyczyny, objawy, leczenie

Mielopatia szyjna – charakterystyka

Mielopatia szyjna jest schorzeniem zwyrodnieniowym zaliczanym do chorób cywilizacyjnych, ryzyko jej rozwoju wzrasta wraz z wiekiem. Polega ono na uszkodzeniu rdzenia kręgowego,  a nieleczone może doprowadzić do trwałego kalectwa.

Przyjmuje się, że do rozwoju mielopatii szyjnej dochodzi, kiedy zwężenie w odcinku szyjnym kręgosłupa dochodzi do 30% – rdzeń zostaje wówczas spłaszczony w wymiarze przednio-tylnym, co wywołuje szereg objawów neurologicznych.

Mielopatia szyjna – przyczyny

Zmiany zwyrodnieniowe o charakterze osteofitów stwierdza się u 90% osób, które ukończyły 60. rok życia, jednak nie u wszystkich następuje rozwinięcie się mielopatii szyjnej. Podstawowym mechanizmem patofizjologicznym prowadzącym do powstania omawianej choroby jest mechaniczny ucisk na rdzeń kręgowy. Dochodzi wówczas do jego niedokrwienia i wystąpienia objawów.

Do głównych przyczyn powstawanie tego typu zwyrodnienia należą:

• występowanie zwyrodnieniowej choroby kręgosłupa w odcinku szyjnym,

• poważne urazy kręgosłupa,

• obecność guza nowotworowego, tzw. oponiaka,

• reumatoidalne zapalenie stawów,

• zmiany zwyrodnieniowe kręgów szyjnych, tzw. spondyloza szyjna.

Do rzadkich przyczyn mielopatii można zaliczyć zaburzenia metaboliczne i żywieniowe.

Mielopatia szyjna – objawy

Mielopatia szyjna objawia się w dość zróżnicowany i stosunkowo mało charakterystyczny sposób, przez co chory może bagatelizować początkowe stadia choroby. W pierwszym okresie pojawiają się delikatne dolegliwości bólowe, prowadzące później nawet do ciężkich zaburzeń czuciowo–ruchowych.

Typowe objawy mielopatii szyjnej są następujące:

• ból karku i szyi, który w bardziej zaawansowanym etapie choroby często promieniuje do barków i ramion,

• sztywność karku,

• drętwienie i mrowienie kończyn górnych,

• zaburzenia czucia,

• niedowłady wiotkie,

• impotencja,

• bóle głowy.

W zaawansowanej meilopatii chory ma kłopoty z utrzymywaniem przedmiotów w dłoniach. Zaburzone zostaje czucie głębokie i odczuwanie wibracji. Ponadto pojawia się uczucie sztywności karku spowodowane osłabieniem mięśni szyjnych, ogólne osłabienie organizmu, zawroty głowy i omdlenia. Pacjent może zacząć poruszać się niezgrabnie i powoli; w fazie późniejszej chód staje się spastyczny. Mogą także pojawić się problemy z nietrzymaniem moczu i/lub stolca.

Mielopatia szyjna – diagnostyka różnicowa

W przypadku mielopatii szyjnej diagnostyka różnicowa jest bardzo rozległa, wymaga różnicowania z takimi chorobami jak:

• stwardnienie rozsiane,

• udar mózgu,

• zespół centralnego uszkodzenia rdzenia.

W badaniu neurologicznym najczęściej stwierdza się objaw Babińskiego polegający na odruchowym uniesieniu dużego palca podczas podrażnienia bocznego grzbietu stopy (od pięty w kierunku palców).

Aby potwierdzić lub wykluczyć diagnozę, lekarz zleca badania obrazowe takie jak tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny kręgosłupa szyjnego, które uwidaczniają zmiany zachodzące w rdzeniu kręgowym.