Duracef – zastosowanie, działanie i skutki uboczne.

Lek Duracef – zastosowanie i charakterystyka

Stosowanie antybiotyku Duracef jest wskazane w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe na cefadroksyl szczepy bakteryjne. W związku z tym lekarz powinien wysłać pacjenta na badania, które pozwolą ustalić z jakiego rodzaju bakteriami mamy do czynienia. Antybiotyk ten może występować między innymi w formie zawiesiny podawanej doustnie lub kapsułek. Wśród chorób leczonych przy pomocy leku Duracef znajdują się przede wszystkim poniższe:

·        zakażenia bakteryjne górnych i dolnych dróg oddechowych,

·        zakażenia bakteryjne układu moczowego,

·        zakażenia skóry i tkanek miękkich,

·        zapalenia szpiku,

·        bakteryjne zapalenie stawów.

Lek Duracef – ostrzeżenia i środki ostrożności

Stosowanie leku Duracef powinno być ostrożne w przypadku osób z zaburzeniami pracy układu pokarmowego, czynności nerek i wątroby. Należy również upewnić się, czy chory nie jest uczulony na substancje czynne lub pomocnicze leku. Jeżeli podczas leczenia u pacjenta wystąpiła biegunka, należy lek odstawić i zgłosić się do lekarza w celu wykluczenia lub potwierdzenia rozwinięcia się rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy.

Podstawą podczas jakiejkolwiek antybiotykoterapii, również w leczeniu Duracefem, jest zażywanie regularne podczas kuracji i najlepiej nawet do kilku tygodni po niej, leków probiotycznych, pomagających w odbudowie zdrowej flory bakteryjnej w obrębie całego układu pokarmowego.

Lekarza należy poinformować o chorobach, na które cierpi pacjent oraz o ewentualnej ciąży czy karmieniu piersią. Decyzja o podaniu leku należy wówczas do lekarza.

Lek Duracef – stosowanie i działania niepożądane

Dawkowanie leku Duracef ustala oczywiście lekarz i bez jego nadzoru oraz zalecenia nie wolno przyjmować antybiotyku, jednak standardowo podaje się lek raz lub dwa razy na dobę i można go przyjmować zarówno podczas posiłku jak i niezależnie od niego. Duracef podaje się zwykle od 10 dni aż do kilku tygodni (w przebiegu ostrych zakażeń), a leczenie powinno trwać jeszcze co najmniej 48h po ustaniu objawów zakażenia bakteryjnego. Najlepiej jednak nie decydować o tym samodzielnie i udać się na badania zlecone przez lekarza na obecność bakterii w organizmie.

Wśród działań niepożądanych leku Duracef, również tych wywołanych przedawkowaniem, znajdują się między innymi:

·        reakcje alergiczne takie jak gorączka, świąd, wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioworuchowy. Reakcje te ustępowały najczęściej po odstawieniu leku Duracef. W nielicznych przypadkach u chorych obserwowano również rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz objawy choroby posurowiczej i anafilaksji,

·        dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty i niestrawność. Zaleca się stosowanie leku razem z jedzeniem, wówczas nudności powinny znacznie osłabnąć.

·        świąd narządów płciowych

·        kandydoza narządów płciowych,

·        zapalenie pochwy,

·        bóle stawów,

·        umiarkowana i przemijająca neutropenia

·        nieznaczne zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy,

·        nieliczne przypadki trombocytopenii i agranulocytozy,

·        zaburzenia czynności wątroby, w tym związane z zastojem żółci,

·        niewydolność wątroby spowodowana idiosynkrazją.

Poza nieprawidłowymi reakcjami ze strony układu pokarmowego oraz autoimmunologicznego opisanymi na początku powyższej listy, pozostałe przypadki działań niepożądanych stanowią absolutną rzadkość. W kilku ostatnich na liście natomiast nie stwierdzono stuprocentowego powiązania dolegliwości ze stosowaniem leku Duracef.