Wielomocz - przyczyny, objawy i leczenie

Wielomocz – definicja

Utrzymanie równowagi płynów ustrojowych to złożony proces, który rozpoczyna się od nawodnienia, następnie nerki filtrują przyjętą ciecz, rozpoczynając produkcję moczu. Cewki zbiorcze absorbują potrzebne witaminy i aminokwasy, pozostawiając produkt uboczny w postaci uryny. Wielomocz nazywany też poliurią to reakcja fizjologiczna organizmu na dysfunkcję lub patologię powstałą w jego wnętrzu. Wewnątrz ciała znalazła się zbyt duża ilość płynów, lub zawartość ta jest prawidłowa, ale z jakiegoś powodu nerki nie zatrzymują wody we właściwy sposób. W momencie przekroczenia normy, wynoszącej 2000ml pojawia się zwykle też częstomocz – chory pozbywa się większej ilości w urynach i wymaga to także nienaturalnej liczby wizyt w toalecie.

Wielomocz – przyczyny

Niektóre leki o działaniu moczopędnym lub nadmierne spożywanie kofeiny może spowodować wielomocz. Do dysfunkcji układu moczowego przyczynia się alkoholizm, dieta złożona z kwaśnych i ostrych potraw lub zaawansowana cukrzyca. Ubytki elektrolitów spowodowane biegunką lub poceniem się także mogą doprowadzić do poliurii. Do grupy diuretyków zwiększających wydzielanie moczu należą wszelkie napoje zawierające w swoim składzie kofeinę i alkohol. Wielomocz w niektórych przypadkach jest efektem innej choroby – polidypsji, czyli stanu wzmożonego pragnienia, skutkującego przyjmowaniem płynów powyżej zalecanej dziennej normy.

Wielomocz – przyczyny hormonalne

Wazopresyna to hormon działający antydiuretycznie. Jeśli w organizmie jest go za mało, lub cewki nerkowe nie reagują prawidłowo na jego ilość, dochodzi do moczówki prostej. Choroba objawia się wzmożonym pragnieniem a pacjenci oddalają od 4 do nawet 15 litrów moczu w ciągu doby. Moczówka o podłożu genetycznym jest wrodzona, postać nabyta uaktywnia się przy reaktywnym zapaleniu stawów, niewydolności serca, amyloidozie i wielu innych schorzeniach. Typowe dla tego zaburzenia jest przekraczające stężenie sodu we krwi (powyżej 12 mmol/l). Kolejny z hormonów, glukoza również przyczynia się do wielomoczu, jeśli jest go w organizmie za dużo. Hiperglikemia powodująca poliurię to jeden z pierwszych sygnałów o rozwoju cukrzycy typu I. Także nadczynność tarczycy, poprzez pobudzenie pragnienia i łaknienia prowokuje nadmierne wydalanie moczu.

Wielomocz a choroby nerek

Nieprawidłowość układu moczowego to pierwsza podejrzewana przyczyna wielomoczu. Stan zapalny pęcherza moczowego i infekcje intymne to choroby, których poliuria jest objawem. Zadanie nerek polega na filtrowaniu przyjmowanych płynów. Ich niewydolność, przejawiająca się w pominięciu procesu filtracji i niezatrzymywaniu wody skraca drogę moczu, dlatego uryna zostaje wydalana szybciej i w większych ilościach. Zaburzenia nefrologiczne odpowiedzialne za nadmierne wydzielanie moczu to kłębuszkowe zapalenie nerek i kwasica cewkowa.