Acetylocysteine Sandoz

Acetylcysteine Sandoz – co to jest?

Lek jest wykorzystywany do leczenia zatrucia paracetamolem. Acetylocysteine Sandoz to produkt podawany dożylnie, zawierający substancję czynną w postaci acetylocysteiny. Roztwór przeznaczony do podawania dożylnego posiada charakterystyczny zapach ze względu na zawartość siarki. W 1ml roztworu znajduje się 100 mg substancji czynnej. Do składników pomocniczych preparatu zalicza się: edetynian disodu, wodorotlenek sodu o roztworze 10%, kwas askorbowy i woda do wstrzykiwania. Okres ważności preparatu wynosi 3 lata. Płyn przyjmowany dożylnie zawiera tzw. wolne grupy sulfhydrylowe (-SH), wiążące wolne rodniki tlenowe. Po przeniknięciu przez błony komórkowe uwolniona zostaje L-cysteina. Dzięki temu dochodzi do syntezy glutanionu, który zabezpiecza komórki tkanek ludzkich przed szkodliwym działaniem toksyn powstałych w wyniku przekroczenia wskazanej dawki paracetamolu.

Acetylcysteine Sandoz – przyczyny podania

Paracetamol to podstawowy składnik wielu leków przeciwbólowych i obniżających gorączkę. Dawkowanie musi jednak zostać dopasowane indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała oraz choroby przewlekłe, z którymi zmaga się pacjent. Jeśli zalecana dawka paracetamolu zostanie przekroczona, po upływie kilkudziesięciu godzin pojawią się pierwsze objawy zatrucia. Należą do nich głównie dolegliwości układu pokarmowego, tj. biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, utrata apetytu. W wyniku walki z toksyną może wystąpić nadmierna potliwość i ból w okolicach prawego podżebrza a wątroba odpowiedzialna za procesy metaboliczne ulegnie powiększeniu. Symptomy pojawiają się po 2-3 dniach od przedawkowania paracetamolu, po kolejnych 4-6 dniach istnieje ryzyko rozwoju niewydolności wątroby. Przy wyjątkowo wysokim stężeniu zatrucie skutkuje zgonem chorego.

Acetylcysteine Sandoz – stosowanie

Uprawnienia do podawania preparatu posiada jedynie wykwalifikowany personel medyczny. Roztwór podaje się dożylnie po wcześniejszym rozcieńczeniu. Terapia obywa się w warunkach szpitalnych. Kluczową rolę odgrywa czas od momentu zatrucia paracetamolem do podania pierwszej dawki acetylocysteiny. Rokowania są dobre, jeśli leczenie podjęto do 14 godzin od zatrucia. Dawka preparatu jest dobierana na podstawie masy ciała. Dorośli otrzymują ok. 300 mg na każdy kg masy ciała w ciągu doby. U dzieci stosuje się podobny przelicznik.

Acetylcysteine Sandoz – specjalne środki ostrożności

Roztwór do infuzji należy podawać z zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku chorych na astmę oskrzelową, z nadreaktywnośćią oskrzeli i niewydolnością oddechową. Działanie substancji czynnej może doprowadzić do upłynnienia zalegającej wydzieliny i w konsekwencji do skurczu oskrzeli, które z kolei będzie wymagało leczenia objawowego. W razie wystąpienia kłopotów z odkrztuszaniem, pacjenci podlegają drenażowi i odsysaniu. Dokładnej obserwacji wymagają także choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy oraz żylaki przełyku. Ryzyko wystąpienia skutków ubocznych wzrasta, jeśli acetylocysteina zostanie podana w zbyt dużej dawce lub za wcześnie. Nadmiar roztworu ogranicza tzw. czas protrombinowy, co może przyczynić się do zaburzeń krzepnięcia krwi. Nietolerancja histaminy uniemożliwia długotrwałe stosowanie acetylocysteiny. W nielicznych przypadkach pojawiają się reakcje skórne, tj. zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, pacjent jest zobowiązany poinformować personel medyczny, jeśli zauważy zmiany na skórze lub w obrębie błony śluzowej.