Brodawka łojotokowa – przyczyny powstawania i leczenie brodawek starczych

Brodawka łojotokowa – charakterystyka

Brodawki łojotokowe (łac. verruca seborrhoica), nazywane także brodawkami starczymi, to brodawczaki podstawnokomórkowe – łagodne zmiany nowotworowe, których przyczyny powstawania nie zostały do końca poznane. Wiadomo natomiast, że w odróżnieniu od innych rodzajów brodawek: brodawek zwykłych, płaskich, wenerycznych czy brodawek stóp, nie są powodowane przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV).

Brodawki łojotokowe mogą pojawiać się na całym ciele, z taką samą częstotliwością występują u kobiet i u mężczyzn. Z reguły są to pojedyncze zmiany, choć występują także w większej ilości w jednym miejscu. Mogą mieć średnicę od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Są uznawane za najczęściej występującą zmianę nowotworową (łagodną).

Brodawka łojotokowa – przyczyny

Wiele osób myli brodawki wirusowe, popularnie zwane kurzajkami, z brodawkami łojotokowymi. Jest to jednak błąd, gdyż tych drugich nie wywołuje wirus HPV. Warto zatem podkreślić, że brodawczakiem podstawnokomórkowym nie można się zarazić. Dokładna etiologia powstawania tych zmian nie została jak dotąd poznana, zauważa się jednak pewne prawidłowości:

• brodawki łojotokowe pojawiają się u osób po 35. roku życia, najczęściej u osób starszych,

• dostrzega się pewne predyspozycje genetyczne – skłonności rodzinne,

• wystawianie skóry na silne działanie promieni słonecznych.

Brodawka łojotokowa – jak wyglądają?

Brodawki łojotokowe mogą swym wyglądem przypominać złośliwe zmiany nowotworowe, dlatego też warto zapamiętać jego cechy charakterystyczne, by móc odróżnić je od chociażby czerniaka. Brodawki łojotokowe są:

• znacznie uwypuklone, sprawiają wrażenie „przyklejonych” do skóry,

• mają kolor od cielistego, przez brązowy aż do czarnego, nie zespajają się jednak ze skórą, jak np. czerniak,

• przypominają grudki,

• mają drobne zagłębienia,

• nie rozrastają się nagle,

• nie bolą, nie swędzą,

• mają równomierny zarys,

• są niewielkie – do maksymalnie kilku centymetrów,

• nie pojawia się krwawienie z brodawek.

undefined

Brodawka łojotokowa – leczenie

W celu dokonania precyzyjnej oceny charakteru zmian skórnych należy udać się do dermatologa. Każdy z nas powinien wybrać się na taką wizytę przynajmniej raz w roku (nawet, jeśli nie zauważa u siebie brodawek). Brodawki łojotokowe są co prawda zmianami łagodnymi, mogą jednak stanowić defekt estetyczny, dlatego konieczne bywa ich usunięcie. W tym celu stosuje się:

• łyżeczkowanie – zabieg w znieczuleniu miejscowym wykonywany przy pomocy tzw. łyżeczki dermatologicznej,

• usunięcie chirurgiczne w znieczuleniu miejscowym,

• krioterapia – wymrażanie brodawek łojotokowych ciekłym azotem,

• laseroterapia – zabieg wykorzystujący działanie lasera ablacyjnego CO2; może po nim pozostać niewielkich rozmiarów blizna,

• elektrokoagulacja – usunięcie zmiany przy pomocy prądu zmiennego z jednoczesnym zamknięciem naczyń krwionośnych (ścięcie oraz koagulacja białek).