Łupież pstry – objawy, leczenie

Łupież pstry – objawy, leczenie
pixabay.com
Autor Agata Wiencierz28.11.2020

Łupież pstry jest grzybiczą chorobą naskórka o charakterze nawrotowym. Najczęściej dotyka nastolatków i młodych dorosłych na terenach charakteryzujących się dużą wilgotnością powietrza. Na wystąpienie łupieżu pstrego bardziej narażone są osoby o obniżonej odporności. Jakie są objawy tej choroby i jak wygląda jej leczenie?

Czym jest łupież pstry?

Łupież pstry to choroba grzybicza skóry wywoływana przez grzyby Malassezia globosa i Malassezia furfur. Choroba ta występuje częściej u nastolatków i młodych dorosłych, szczególnie w rejonach o ciepłym i wilgotnym klimacie. Na łupież pstry narażone są bardziej osoby chore na łojotokowe zapalenie skóry, mające łupież lub pocące się nadmiernie. Łupież pstry jest chorobą nawrotową.

Grzyby z rodzaju Malassezia pojawiają się na ludzkiej skórze w normalnych warunkach. Do rozwoju choroby dochodzi zazwyczaj, gdy dana osoba ma obniżoną odporność, duże wahania hormonalne lub tłustą skórę.

Objawy łupieżu pstrego

Do objawów łupieżu pstrego należą:

  • sporadyczne drobne łuszczenie się skóry powodujące tworzenie się powierzchownych łusek przypominających popiół,
  • zmiany o bladym, ciemnobrązowym lub różowym zabarwieniu, mogące ciemnieć pod wpływem przegrzania lub podczas wysiłku.

U osób o ciemnej karnacji często występują zmiany pigmentacyjne, np. hipopigmentacja (utrata koloru), podczas gdy u osób o jasnej karnacji częściej pojawiają się przebarwienia skóry. Związane jest to z produkowanym przez grzyby kwasem azelainowym wywołującym lekki efekt wybielający.

W przypadku pojawienia się łupieżu pstrego może wystąpić świąd skóry zmienionej chorobowo.

Diagnoza i leczenie łupieżu pstrego

Grzyby wywołujące łupież pstry często widoczne są pod mikroskopem w obrębie zmian chorobowych. Zazwyczaj mają tak zwany „wygląd spaghetti i klopsików”, ponieważ są to okrągłe organizmy wytwarzające włókna. Rozpoznanie opiera się na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego oraz potwierdzenia badaniami mikologicznymi.

Leczenie łupieżu pstrego polega na farmakoterapii miejscowej i ogólnej. Miejscowo stosowane są leki przeciwgrzybicze zawierające siarczek selenu o działaniu przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym. Oprócz leków z siarczkiem selenu, skuteczne okazują się leki zawierające ketokonazol (np. Nizoral), stosowane na suchą skórę i zmywane po 10 minutach. W leczeniu ogólnym stosowane są przeciwgrzybicze leki doustne, np. ketokonazol lub flukonazol w jednorazowej dawce lub podawane przez 7 dni.

Bielactwo a łupież pstry

Niektóre choroby z podobnymi objawami (takie jak bielactwo) często bywają mylone z łupieżem pstrym. Bielactwo można odróżnić od łupieżu pstrego na kilka sposobów:

  • bielactwo nie wpływa na teksturę skóry,
  • hipopigmentacja wynikająca z bielactwa pojawia się zwykle na palcach, nadgarstkach, pod pachami, w okolicy ust i oczu,
  • w przypadku bielactwa często powstają symetryczne łaty.

W celu identyfikacji choroby najlepiej udać się do lekarza specjalisty.

Następny artykuł