Różyca – przyczyny i objawy choroby
Różyca – co to za choroba?
Różyca to infekcja skóry wywołana przez Gram-dodatnią bakterię Erysipelothrix rhusiopathiae. Ludzie zarażają się infekcją poprzez rany i otarcia podczas kontaktu z zakażoną tkanką zwierzęcą. Różyca powoduje purpurową, stwardniałą wysypkę, która może swędzieć, piec lub puchnąć. Rozpoznanie róży jest oparte na posiewach pobranych z próbki zakażonej tkanki. Infekcję można skutecznie leczyć antybiotykami. Bakterie Erysipelothrix są powszechne na całym świecie i mogą zarazić wiele zwierząt, w tym mięczaki, ryby, ptaki, ssaki (zwłaszcza świnie) i owady. Ludzie zarażają się infekcją poprzez rany kłute lub otarcia, które występują podczas obchodzenia się z materiałem zwierzęcym (takim jak zwłoki lub ryby). Szczególnie narażeni są pracownicy rzeźni, rolnicy, kucharze i rybacy. Infekcja może również nastąpić w wyniku ukąszenia przez zakażonego kota lub psa.
Różyca - objawy
Różyca zwykle występuje na grzbiecie dłoni i palcach i objawia się intensywnie zaognioną czerwono-fioletową skórą z wyraźną i lekko uniesioną krawędzią. Rozpościera się w pierścieniu. Ręce mogą bardzo puchnąć. Mogą wystąpić pęcherze i nadżerki, a infekcji czasami towarzyszą łagodne swędzenie i ból. Objawy ogólne, takie jak gorączka i zajęcie układu chłonnego, jak w przypadku róży, są rzadkie (stąd nazwa różyca, podobna do róży). W bardzo rzadkich przypadkach może jednak dojść do niebezpiecznego zakażenia innych części organizmu.
Różyca - diagnoza
Aby zdiagnozować różycę, próbki tkanki z zakażonej skóry można przesłać do laboratorium, gdzie w razie potrzeby można stworzyć i zidentyfikować kultury bakterii. Jeśli podejrzewa się zakażenie stawu lub zastawki serca, zostanie pobrana próbka mazi stawowej lub próbka krwi i sprawdzona pod kątem obecności bakterii. Do zwiększenia ilości bakteryjnego DNA w próbce można zastosować reakcję łańcuchową polimerazy (PCR). Dzięki tej metodzie bakterie można znacznie szybciej zidentyfikować.
Różyca - leczenie
Podobnie jak w przypadku róży, pierwszym wyborem są penicyliny i cefalosporyny, które są skuteczne przeciwko bakteriom Gram-dodatnim. Alternatywnie stosuje się również inne antybiotyki, takie jak makrolidy i klindamycyna. W literaturze jako opcję terapeutyczną wymieniane są również wilgotne kompresy z dodatkami antyseptycznymi. W celu zapobiegania zakażeniu zaleca się noszenie rękawiczek.
