Wodniak jądra - przyczyny. objawy, leczenie
Wodniak jądra – definicja
W prawidłowym rozwoju wyrostek pochwowy zasklepiać się i przenieść na przednią powierzchnię jądra. Jeśli wyrostek nie zamknie się w pełni, płyn surowicza zacznie gromadzić się w obrębie moszny, znacznie ją powiększając. Proces zstępowania jąder do mosznej zostaje zakłócony. W taki sposób tworzy się wodniak jądra, czyli wypełniona płynem torbiel. Choroba zwykle pojawia się u dorosłych mężczyzn, zmiany obejmują jedno jądra (w nielicznych sytuacjach dolegliwość występuje obustronnie).
Wodniak jądra – rodzaje
Choroba o charakterze wrodzonym dotyczy niemowląt, kiedy kształtowanie się narządów płciowych nie przebiega prawidłowo. Wodniaki pierwotne to 90% wszystkich przypadków diagnozowanych w wieku dziecięcym. Zstępujące z jamy brzusznej jądra nie zaciągają wyrostka pochwowego. Otwiera się niewielki kanał, przez który swobodnie przepływa płyn. Do zrostu z jamą otrzewną dochodzi przed ukończeniem przez niemowlę pierwszego roku życia. Stan, w którym zgromadzona treść surowicza nie wchłonie się, określa się jako wodniak niekomunikujący. Wodniak wtórny nie powoduje uciążliwych dolegliwości bólowych, jednak może pojawić się nienaturalny dyskomfort, spowodowany nierównomiernym obciążeniem jąder. Choroba to zazwyczaj efekt stanu zapalnego zlokalizowanego w jądrze lub nadjądrzu, albo powikłanie rozwijającego się w organizmie nowotworu. Do rozprzestrzenienia się treści surowiczej może dojść też w skutek przeprowadzonej operacji przepukliny pachwinowej lub powrózka nasiennego. Niektóre wodniaki są spowodowane urazami jądra.
Wodniak jądra - objawy
Pacjenci obserwują asymetryczne, jednostronne powiększenie moszny. Ilość płynu surowiczego jest zwiększona wieczorem, wtedy łatwiej zauważyć dysproporcję. Na powierzchni jądra pojawia się przesuwalny guzek o niewielkich rozmiarach. Dotykaniu zmiany nie towarzyszy ból, z wyjątkiem stanu ostrego zapalenia lub nowotworu. Płyn skumulowany w mosznej stale się gromadzi, jednocześnie nie znajdując ujścia, co prowadzi to stopniowego lub gwałtownego powiększenia jądra. Choroba nie utrudnia oddawania moczu, jednak jej rozwój grozi niepłodnością, gdyż nie dochodzi do syntezy plemników a jądra z czasem zanika.
Wodniak jądra – diagnostyka
Każde podejrzenie zmiany wyglądu jąder wymaga przeprowadzenia diagnostyki. Podstawowym badaniem jest dotykowe stwierdzenie zgromadzonego w jądrze płynu. Uzupełnienie stanowi diafanoskopia, czyli podświetlenie worka mosznowego specjalistyczną latarką. Przez charakterystyczną dla wodniaka jądra treść surowiczą przechodzi światło. W innym przypadku jądra stanowią jednolitą masę pozbawioną nagromadzonego płynu. Ze względu na wiele przyczyn, które mogły przyczynić się do powstania wodniaka (zapalenie, nowotwór, przepuklina mosznowa) zaleca się badanie USG. Najdokładniejszą diagnostykę obejmuje chirurgiczne otwarcie worka mosznowego, które pozwala dokładnie ustalić przyczyny utworzenia się wypełnionej płynem torbieli.
