Czerniak skóry może być bardzo groźny. Jak się go leczy?

Czerniak skóry

Czerniak to złośliwy nowotwór skóry, który rozwija się z komórek barwnikowych, czyli tzw. melanocytów. Oprócz skóry całego ciała, może on się także rozwinąć w innych lokalizacjach takich jak gałka oczna lub błony śluzowe. Czerniaki poza skórą występują jednak bardzo rzadko.

W ostatnim ćwierćwieczu zwiększyła się liczba zachorowań na czerniaka w Polsce. Obecnie rozpoznaje się ponad 2500 nowych zachorowań każdego roku i wciąż można zaobserwować znaczną tendencję wzrostową tej liczby, szczególnie w przypadku mężczyzn.

Czerniak skóry – czynniki ryzyka

Wyróżnić można wiele czynników ryzyka rozwoju czerniaka skóry. Szczególnie dużą rolę odgrywać tu będzie działanie promieniowania ultrafioletowego np. emitowanego przez słońce czy lampy stosowane w solariach. Dodatkowo, do czynników ryzyka zaliczyć można także tzw. zespół znamion atypowych, obecność dużych znamion wrodzonych oraz kolor skóry.

Ponadto, innymi czynnikami ryzyka będą zachorowania na czerniaka w przeszłości lub zachorowanie na czerniaka członka rodziny oraz przewlekłe, wieloletnie stosowanie leków obniżających odporność.

Należy pamiętać, że ryzyko zachorowania na czerniak rośnie wraz z wiekiem.

Czerniak skóry – rozpoznanie

Aby wstępnie rozpoznać czarniaka, wystarczy ocena zmiany skórnej przez medyka, które posiada odpowiednie doświadczenie w tym zakresie. Następnym krokiem na drodze do właściwej diagnozy jest wycięcie zmiany skórnej z niewielkim marginesem zdrowej skóry wokół i zbadanie jej pod mikroskopem.

Czerniak skóry – leczenie

Leczenie czerniaka, którego rozpoznano na podstawie przeprowadzonego wcześniej wycięcia, polega na ponownym wycięciu obszaru, w którym znajdował się czerniak. Oznacza to w praktyce wycięcie blizny z marginesem 5-20 mm. Szerokość marginesu ustala lekarz w oparciu o najważniejsze czynniki rokownicze. Szczególnie ważna rolę odgrywa tu grubość czerniaka.

Dodatkowo, medyk przeprowadza ocenę obecności przerzutów w okolicach węzłów chłonnych. Pomocna okazuje się tu tzw. biopsja węzła chłonnego wartowniczego, którą wykonuję się w przypadku, kiedy w badaniu lekarskim lub w badaniach obrazowych nie stwierdza się zajęcia tych węzłów a jednocześnie ryzyko wystąpienia przerzutów jest wystarczająco duże, aby tę biopsję wykonać.

W momencie, kiedy przerzuty czerniak wykryte zostaną w innych narządach np. w wątrobie czy mózgu, lekarz zazwyczaj kieruje pacjenta do leczenia systemowego, które polega na podawaniu chemioterapii lub immunoterapii lub leków ukierunkowanych molekularnie.