Na Dolnym Śląsku możesz stanąć oko w oko z wilkiem. Dla bezpieczeństwa zrób wtedy to

Coraz więcej dowodów na obecność wilków na Dolnym Śląsku i ich zadomowienie

Wilki coraz częściej pojawiają się na Dolnym Śląsku, co potwierdzają liczne doniesienia mieszkańców i leśników o watahach widzianych koło wsi Rynarcice oraz śladach na drogach. Leśnicy codziennie słyszą historie o tych zwierzętach, które ponownie dają o sobie znać w lokalnych lasach. Dowodem ich obecności są nagrania z fotopułapek wykonane m.in. w Leśnictwie Żelazny Most. 

Leśnicy z Nadleśnictwa Lubin opublikowali wyjątkowe zdjęcie z zaśnieżonego lasu, gdzie tuż przed świtem o godzinie 5 rano zarejestrowano przemieszczające się osobniki. Nagrania te potwierdzają, że skryte drapieżniki na stałe zadomowiły się w okolicznych kompleksach, a same tereny Dolnego Śląska wyraźnie im sprzyjają.

Zalecenia dotyczące bezpiecznego zachowania w przypadku spotkania z wilkiem

Wilki zbliżają się do siedlisk ludzkich głównie z ciekawości, podczas przemieszczania się między lasami lub tropienia zwierzyny w poszukiwaniu łatwego pożywienia. 

W przypadku spotkania leśnicy zalecają zachowanie spokoju, uniesienie rąk i mówienie stanowczym głosem przy jednoczesnym stanięciu w miejscu. Następnie należy powoli się wycofać. 

Obowiązuje absolutny zakaz dokarmiania drapieżników oraz prób wykonywania im zdjęć z bliskiej odległości. Pamiętać należy, że wilk niemal zawsze sam decyduje się odejść i ucieka, zanim zostanie dostrzeżony.

Gdzie w Polsce najczęściej występują wilki i jakie są warunki ich bytowania?

Główne ostoje wilków znajdują się we wschodniej i północno-wschodniej Polsce, w tym w Bieszczadach, Puszczy Białowieskiej oraz na Mazurach, a także w dużych lasach Pomorza i zachodniej części kraju.

Dla przetrwania tego gatunku niezbędne są rozległe i spokojne obszary leśne, które gwarantują zwierzętom dostęp do naturalnego pokarmu.

Dlaczego wilki mogą zbliżać się do ludzkich siedlisk i jak się wtedy zachować?

Wilk jest z natury zwierzęciem płochliwym i unika kontaktu z człowiekiem, a ataki na ludzi w Europie praktycznie nie występują. Zbliżanie się do zabudowań nie jest oznaką agresji, lecz naturalnym zachowaniem dzikiego zwierzęcia. 

Przyczyną podchodzenia pod siedliska mogą być trudne warunki zimowe lub obecność niezabezpieczonych odpadów, padliny i resztek jedzenia, które przyciągają drapieżniki. W bliskim kontakcie zwierzę czuje zagrożenie, dlatego kategorycznie nie wolno do niego podchodzić ani przed nim uciekać.