To typowy objaw depresji. Pojawia się w nocy
Budzik dopiero za kilka godzin, a Ty wpatrujesz się w sufit, licząc minuty? Albo budzisz się o czwartej nad ranem ‒ i już nie możesz zasnąć? Takie nocne kłopoty ze snem bywają jednym z pierwszych sygnałów depresji i – jeśli je zbagatelizujemy – mogą znacząco wydłużyć powrót do zdrowia.
- Ponad 80 % osób z depresją cierpi na zaburzenia snu
- Badania pokazują, że wczesne budzenie się (2-4 rano) dotyczy nawet połowy pacjentów i spowalnia skuteczność leczenia
- WHO wymienia zaburzenia snu wśród podstawowych objawów epizodu depresyjnego
Bezsenność a depresja – błędne koło
Bezsenność (med. insomnia) obejmuje zarówno trudności z zasypianiem (gdy zamknięcie oczu zajmuje >30 min), jak i wczesne wybudzenia – pobudki przed planowaną porą, po których nie da się ponownie zasnąć. Z najnowszego raportu NFZ wynika, że z depresją zmaga się około 1,2 mln Polek i Polaków. Oznacza to, że setki tysięcy osób mogą co noc walczyć nie tylko z nastrojem, lecz także ze snem.
Specjaliści podkreślają, że problemy senne rzadko “same przechodzą”. Brak snu obniża odporność psychiczną, utrudnia koncentrację i podwyższa poziom hormonu stresu (kortyzolu), co dalej napędza błędne koło depresji.
Zaburzenia snu typowym objawem depresji
Systematyczny przegląd badań opublikowany w European Psychiatry (2025) wykazał, że zaburzenia snu występują u ponad 8 na 10 dorosłych z depresją, przy czym u co trzeciej osoby dominują problemy z zasypianiem, a u co drugiej – wybudzenia nad ranem.
Niestety, u chorych z zaburzeniami snu rokowania są gorsze.
Chińskie badanie kliniczne (Xu i wsp., 2022) pokazało, że pacjenci z wczesnym wybudzaniem potrzebowali średnio o 25 % więcej czasu, by uzyskać poprawę w skali Hamiltona – standardowym narzędziu oceny nasilenia depresji.
Inne częste objawy depresji (poza zaburzeniami snu):
- utrzymujący się obniżony nastrój lub drażliwość;
- utrata radości z czynności, które kiedyś cieszyły;
- przewlekłe zmęczenie, spadek energii;
- poczucie winy, bezwartościowości lub beznadziei;
- zmiany apetytu i masy ciała;
- trudności z koncentracją;
- myśli o śmierci lub samobójstwie.
Jeśli zauważasz u siebie kilka z powyższych symptomów niemal codziennie przez min. dwa tygodnie – skontaktuj się z lekarzem rodzinnym lub psychiatrą.
