Zakażenia jelitowe wywołane przez Clostridium difficile – przyczyny i leczenie.
Zakażenia jelitowe wywołane przez Clostridium difficile mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia osoby nimi dotkniętej. Do namnażania bakterii dochodzi przede wszystkim w wyniku zaburzeń flory bakteryjnej jelit oraz w stanach silnego osłabienia organizmu. Grupa ryzyka zatem jest bardzo szeroka i zakażenie może dotyczyć właściwie każdego. W niniejszym artykule dowiesz się, jak rozróżnić objawy zakażenia jelitowego wywołanego przez Clostridium difficile oraz zapoznasz się ze sposobami leczenia i rokowaniami.
Czym jest zakażenie jelitowe wywołane przez Clostridium difficile?
Clostridium difficile jest bakterią beztlenową gram dodatnią, która potrafi samodzielnie się poruszać. Powszechnie występuje w środowisku otaczającym nas na co dzień oraz bytuje w układzie pokarmowym organizmów żywych, współtworząc ich florę bakteryjną. Jej występowanie jest zatem zjawiskiem całkowicie naturalnym. Ważne jednak jest zachowanie równowagi flory bakteryjnej. W przeciwnym wypadku nadmiar lub niedobór konkretnej bakterii może prowadzić do poważnych powikłań.
Bakterie Clostridium difficile u człowieka naturalnie występują przede wszystkim u małych dzieci i noworodków oraz tylko u niektórych dorosłych. Zakażenia jelitowe wywołane przez Clostridium difficile rozwijają się przede wszystkim ze względu na poważne osłabienie organizmu oraz w przebiegu chorób, mających wpływ na naturalną florę bakteryjną jelit, która jest także głównym składnikiem naszej odporności.
W przypadku nadmiernego nagromadzenia bakterii dochodzi do zakażenia jelitowego wywołanego przez Clostridium difficile, ponieważ bakterie te produkują toksynę A i B, a także enzymy hydrolityczne. Te odpowiedzialne są za degradację cytoszkieletu oraz połączeń międzykomórkowych, co w efekcie prowadzi do zapalenia jelita grubego.
Zakażenia jelitowe wywołane przez Clostridium difficile – przyczyny
Bezpośrednią przyczyną namnażania się bakterii i zakażenia jelitowego wywołanego przez Clostridium difficile jest przede wszystkim wspomniane już osłabienie organizmu, do którego może dojść np. w wyniku terapii antybiotykowej. Namnożone bakterie mogą znajdować w kale, a osiadać na pościeli czy na toalecie. W związku z tym duże znaczenie w przenoszeniu bakterii ma także brak odpowiedniej higieny osobistej.
Zakażenia jelitowe wywołane przez Clostridium difficile – czynniki ryzyka
Wśród czynników zwiększających niebezpieczeństwo zakażenia jelitowego wywołanego przez Clostridium difficile znajdują się miedzy innymi poniższe:
· antybiotykoterapia z udziałem preparatów o szerokim spektrum działania,
· przyjmowanie inhibitorów pompy protonowej i antagonistów receptorów H2,
· wiek poniżej 5. oraz powyżej 65. roku życia,
· pobyt w szpitalu – wysoki stopień niebezpieczeństwa zakażenia jelitowego wywołanego przez Clostridium difficile wynika z niedostatecznej czystości toalet czy rąk personelu – mówiąc w skrócie z nieprzestrzegania zasad dotyczących antyseptyki,
· chemioterapia, będąca poważnym czynnikiem osłabienia odporności,
· unieruchomienie pacjenta z innych niezależnych od zakażenia przyczyn.
Zakażenia jelitowe wywołane przez Clostridium difficile – objawy
Najczęściej objawy zakażenia jelitowego wywołanego przez Clostridium difficile dostrzec można od 5 do 10 dni po przyjęciu pierwszej dawki antybiotyku lub zauważenia pierwszych objawów osłabienia odporności (ogólnego zmęczenia czy osłabienia mięśni), jednak zakażenie jelitowe wywołane przez Clostridium difficile jest również możliwe i zaczyna dawać objawy już po przyjęciu przez pacjenta pierwszej dawki antybiotyku o szerokim spektrum działania. Typowym objawem zakażenia jest biegunka, gorączka, leukocytoza oraz skurczowe bóle brzucha. U 25% pacjentów występuje rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które rozpoznać można po silnej biegunce, odwodnieniu, wysokiej gorączce i bólem zlokalizowanym w dolnej partii brzucha.
W wyniku ciężkiego zakażenia, zwłaszcza nieleczonego, dojść może do sepsy, niewydolności wielonarządowej, wstrząsu i perforacji jelit – każdy z tych stanów może być bezpośrednią przyczyną zgonu pacjenta.
