Akromegalia

Przyczyny akromegalii

Przyczyną powstawania akromegalii jest nadmierne wydzielanie hormonu wzrostu, najczęściej powodowane przez gruczolaka – łagodnego guza przysadki mózgowej.

Objawy akromegalii

Objawy akromegalii rozwijają się powoli. W pierwszej kolejności dochodzi do znacznego powiększenia stóp i dłoni. Powiększeniu ulegają także: żuchwa, wargi, nos, język i wały nadoczodołowe. Czoło staje się wypukłe, charakterystyczne są także przerwy między zębami dolnej szczęki spowodowane jej rozrastaniem. Puchnięcie i rozrastanie dotyczą nie tylko zewnętrznych tkanek miękkich – następuje rozrost tkanki serca, co prowadzi do jego osłabienia. Charakterystyczny jest też niski głos połączony ze spowolnieniem mowy – jest to wynikiem pogrubiania się strun głosowych.

Chorzy na akromegalię doświadczają przewlekłych bólów głowy o znacznym nasileniu, nadmiernego pocenia, zaburzenia czynności wzroku. Możliwe są zaburzenia miesiączkowania u kobiet, mlekotok (zarówno u kobiet jak i u mężczyzn), obniżone libido.

Powikłaniami towarzyszącymi akromegalii mogą być: problemy z kośćmi oraz stawami, nadciśnienie, niewydolność serca, cukrzyca z insulinoopornością, bezdech senny, zaburzenia układu pokarmowego, powiększenie i nadczynność tarczycy.

Rozpoznanie i leczenie akromegalii

W przypadku podejrzenia u siebie akromegalii należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ wcześniejsze rozpoczęcie leczenia pozwala na zapobieżenie rozwojowi powikłań.

W celu zdiagnozowania akromegalii wykonuje się badania krwi:

• ocenę stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1),

• test doustnego obciążenia glukozą (u osób chorych glukoza nie powoduje zmniejszenia stężenia hormonu wzrostu w surowicy),

• dobowy profil stężenia hormonu wzrostu (jego poziom zmienia się w ciągu doby).

Po badaniach krwi, lekarz powinien zlecić badanie rezonansem magnetycznym lub tomografem komputerowym, by zobrazować dokładne położenie guza i jego wielkość.

Jedyną metodą prowadzącą do całkowitego wyleczenia akromegalii jest operacyjne usunięcie guza. Terapia farmakologiczna spowalnia jedynie przebieg choroby i pozwala na kontrolowanie jej przebiegu.

Co po zakończeniu leczenia?

Po zakończonym leczeniu chory wymaga stałej opieki lekarza endokrynologa. Wskazane są okresowe badania krwi i wykonywanie kontrolnych badań obrazowych. Należy stosować wszelkie zalecenia lekarza.