Escitalopram – zastosowanie, działanie i skutki uboczne
Lek Escitalopram występuje zarówno jako oddzielna nazwa leku, jak i substancja będąca składnikiem preparatów antydepresyjnych. Jego stosowanie zaleca się w wielu przypadkach zaburzeń depresyjnych o ciężkim przebiegu oraz w zapobieganiu napadów lęku, również wynikających ze strachu przed miejscami publicznymi. W niniejszym artykule dowiesz się nie tylko, w jakich jeszcze stanach psychiatrzy zalecają stosowanie tego farmaceutyku, ale również kiedy należy z niego zrezygnować i poszukać ratunku wśród innych substancji czynnych. Dowiesz się także jak należy stosować Escitalopram oraz jakie działania niepożądane może wywołać jego przyjmowanie.
Lek Escitalopram – zastosowanie i charakterystyka
Escitalopram należy do grupy leków SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny). Ma on za zadanie zwiększyć stężenie serotoniny w mózgu, która odpowiada za kontrolowanie nastroju i jest jednym z hormonów w największym stopniu odpowiedzialnych za utrzymywanie równowagi psychicznej człowieka.
Lek Escitalopram zalecany jest w poniższych przypadkach:
w leczeniu zaburzeń depresyjnych (w epizodach ciężkiej depresji),
w zespole lęku napadowego występującego z agorafobią lub bez niej (lęk przed opuszczaniem domu i przed przebywaniem w zatłoczonych miejscach),
przy występowaniu lęku społecznego,
w zaburzeniach obsesyjno-kompulsywnych (czyli w występowaniu natrętnych myśli i zachowań).
Lek Escitalopram – ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie leku Escitalopram nie zawsze jest wskazane. Na pewno należy razem z lekarzem pomyśleć o terapii innego rodzaju lekami, jeżeli:
pacjent wykazuje reakcje nadwrażliwości w leczeniu przy pomocy którejkolwiek z substancji zawartych w leku Escitalopram,
pacjent przyjmuje jednocześnie leki MAO (nieselektywne nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy) – w tym selegilinę (stosowaną w chorobie Parkinsona), moklobemid (stosowany w leczeniu depresji) oraz linezolid (lek antybiotykowy),
pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią (chociaż tu należy rozpatrzyć kwestię indywidualnie z lekarzem).
Szczególne środki ostrożności podczas stosowania leku Escitalopram należy zachować, jeśli u pacjenta występuje:
padaczka,
cukrzyca,
zaburzenia czynności nerek i wątroby,
zmniejszone stężenie sodu we krwi,
zwiększona skłonność do krwawień lub tworzenia się siniaków,
choroba niedokrwienna serca.
Ostrożnie należy również stosować lek Escitalopram u pacjentów leczonych elektrowstrząsami oraz z zaburzeniami afektywno-dwubiegunowymi. Wówczas lek może nasilać fazy maniakalne i jest to powodem do rozważenia zmiany leku na inny. W pierwszych tygodniach leczenia mogą wystąpić takie objawy jak niepokój lub trudność w siedzeniu i staniu w miejscu. Wówczas również należy skontaktować się z lekarzem.
Na początku stosowania leku Escitalopram może nastąpić również nasilenie pewnych objawów chorobowych jak myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia. Jest to niestety charakterystyczny symptom na początku leczenia, warto jednak w takim przypadku zgłosić się od razu do szpitala lub skorzystać z telefonu zaufania.
Przed zastosowaniem leku Escitalopram należy bezwzględnie poinformować lekarza o wszystkich lekach na bieżąco przyjmowanych przez pacjenta. Niektóre substancje mogą bowiem wchodzić w reakcje z escitalopramem i stanowić zagrożenie dla zdrowia pacjenta.
Lek Escitalopram – stosowanie i działania niepożądane
Podstawową zasadą podczas stosowania leku Escitalopram jest bycie pod stałą opieką lekarza psychiatry. W razie sytuacji awaryjnych, gdy nie ma możliwości kontaktu z psychiatrą, warto wiedzieć, gdzie w naszej okolicy znajduje się najbliższy dyżur psychiatryczny. Jeżeli mamy problem z samodzielnym znalezieniem takiego miejsca, z pewnością pomogą nam pracownicy infolinii telefonu zaufania.
Dawkowanie leku ustala oczywiście psychiatra w zależności od rodzaju zaburzeń, ich nasilenia oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta, a chory powinien pamiętać przede wszystkim, aby w trakcie kuracji unikać używek psychoaktywnych, takich jak alkohol oraz bezwzględnie stosować się do zaleceń lekarskich. Przyjmowanie leku Escitalopram może także nieznacznie osłabiać koncentrację i możliwość skupienia uwagi. W niektórych przypadkach zatem niewskazane jest również prowadzenie pojazdów oraz obsługa maszyn.
W wyniku przyjmowania leku Escitalopram może wystąpić szereg działań niepożądanych, które najczęściej ustępują po kilku tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Są to między innymi:
nudności i inne zaburzenia wynikające z pracy żołądka i jelit takie jak wymioty, biegunka, zaparcia etc.,
niepokój ogólny i psychoruchowy,
zaburzenia snu różnego rodzaju,
zaburzenia seksualne,
nasilone pocenie się,
uczucie zmęczenia i gorączka,
bóle mięśni i stawów,
zwiększenie masy ciała,
zaburzenia apetytu.
Wymienione wyżej działania niepożądane leku Escitalopram to nie jedyne dotychczas udokumentowane, jednak najczęściej występujące. W razie pojawienia się któregokolwiek z nich należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym terapię Escitalopramem.
