Japońscy naukowcy ostrzegają przed zarywaniem nocy. Ujawniają szokujące ryzyko

Epidemia migotania przedsionków i jej skutki

Migotanie przedsionków (AF) przestało być rzadką przypadłością – kardiolodzy coraz częściej mówią o „globalnej epidemii”. Dane z amerykańskiego badania Framingham Heart Study są alarmujące: w ciągu ostatnich pięciu dekad rozpowszechnienie tego zaburzenia wzrosło aż trzykrotnie. Choć kojarzy się ono głównie z osobami starszymi, coraz częściej dotyka ludzi aktywnych zawodowo.

Problem jest poważny, ponieważ migotanie przedsionków to nie tylko „nierówne bicie serca”. To stan, który:

• pięciokrotnie zwiększa ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu,
• prowadzi do niewydolności serca i trwałej niepełnosprawności,
• wiąże się z wyższą śmiertelnością niż udary o innym podłożu.

Przełomowe odkrycie japońskich naukowców

Najnowsze badanie przeprowadzone przez zespół z Kumamoto University w Japonii, opublikowane w czasopiśmie „Circulation Reports”, dostarcza twardych dowodów na to, jak długość snu wpływa na rytm serca. Naukowcy przebadali 36 363 osoby, dzieląc je na grupy w wieku produkcyjnym (ok. 50 lat) oraz emerytalnym (70 lat i więcej).

To, co wyróżnia to badanie, to precyzja pomiarów. Zamiast polegać wyłącznie na ankietach, wykorzystano obiektywne narzędzia:

• Holter EKG: Przenośne urządzenie rejestrowało czynność serca przez tydzień. 
• Akcelerometry: Wbudowane czujniki ruchu pozwoliły precyzyjnie ocenić rzeczywisty czas snu, eliminując błędy pamięciowe pacjentów. 

Wyniki były jednoznaczne: u osób w wieku produkcyjnym zbyt krótki sen był wyraźnie powiązany z wyższym ryzykiem migotania przedsionków. Co ciekawe, u seniorów powyżej 70. roku życia tej zależności nie stwierdzono, co sugeruje, że to właśnie osoby aktywne zawodowo są najbardziej narażone na sercowe skutki niedosypiania.

Dlaczego każda minuta snu ma znaczenie

Japońscy badacze doszli do zaskakujących wniosków dotyczących precyzji profilaktyki. Okazało się, że u dorosłych pracujących każda dodatkowa minuta snu wiązała się z mniejszym ryzykiem wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Oznacza to, że nawet niewielkie wydłużenie nocnego odpoczynku może być realną inwestycją w zdrowie.

„Nasze wyniki dostarczają solidnych, obiektywnych dowodów na to, że niewystarczająca ilość snu może być modyfikowalnym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u osób w średnim wieku, narażonych na stres zawodowy i mających wymagający harmonogram dnia” – mówi dr Tadashi Hoshiyama, współautor pracy. Naukowiec podkreśla jednak, że zasada „im więcej, tym lepiej” ma swoje granice – nadmiar snu u osób starszych nie przynosił już dodatkowych korzyści.

Jak niedobór snu niszczy serce

Zbyt krótki sen wpływa na serce wielotorowo. Chroniczne niedosypianie aktywuje układ współczulny, co podnosi poziom hormonów stresu, takich jak kortyzol i adrenalina. To z kolei prowadzi do wzrostu ciśnienia tętniczego i zmian w strukturze przedsionków, co tworzy idealne warunki do powstawania „chaosu elektrycznego”, czyli migotania.

Warto pamiętać o innych czynnikach ryzyka, które często idą w parze z brakiem snu:

• nadciśnienie tętnicze i nadmierna masa ciała,
• bezdech senny (często mylony ze zwykłym chrapaniem),
• nadużywanie alkoholu i palenie papierosów,
• przewlekły stres psychiczny.

Dbanie o higienę snu staje się więc nie tylko kwestią urody czy dobrego samopoczucia, ale kluczową strategią przetrwania dla naszego serca. Skoro każda minuta odpoczynku realnie chroni nas przed udarem, warto przemyśleć wieczorne nawyki i odłożyć telefon wcześniej niż zwykle.

Źródło: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12859236/