Wykwity pierwotne i wtórne błony śluzowej jamy ustnej

Wykwity pierwotne błony śluzowej jamy ustnej – grudka

Grudka to wykwit wyniesiony w stosunku do sąsiadującej błony śluzowej, zwykle o spoistej konsystencji, znika on bez pozostawiania blizny. Grudki różnią się wielkością, kształtem, zabarwieniem i morfologią powierzchni.

Ze względu na budowę hispopatologiczną wyróżnia się grudki nabłonkowe, grudki łącznotkankowe i mieszane nabłonkowo-łącznotkankowe. Przy drażnieniu mogą ulec przerostowi.

Wykwity pierwotne błony śluzowej jamy ustnej – bąbel pokrzywkowy

Jest on dobrze odgraniczony od otoczenia, wyniesiony w stosunku do sąsiadującej błony śluzowej. Bąbel pokrzywkowy szybko się pojawia i szybko znika. Może się on szerzyć obwodowo. Występuje w pokrzywce. Przy ucisku szkiełkiem znika. Pojawieniu się wykwitów towarzyszy świąd.

Wykwity pierwotne błony śluzowej jamy ustnej – pęcherzyk

Pęcherzyk to drobny wykwit wyniesiony ponad powierzchnie błony śluzowej. Może być wypełniony treścią surowiczą, ropną lub krwawą. Pęcherzyki różnią się wielkością, kształtem oraz zabarwieniem. Pęcherzyki znikają bez pozostawienia blizny bądź po zdarciu ich pokrywy powstaje nadżerka.

Wykwity pierwotne błony śluzowej jamy ustnej – pęcherz

Pęcherz jest wykwitem wyniesionym ponad powierzchnie błony śluzowej, większym od pęcherzyka i wypełnionym płynem. Może on powstać na niezmienionym lub zapalnie zmienionym podłożu. Pęcherze różnią się wielkością, kształtem, zabarwieniem, spoistością, jakością i składem treści płynnej, morfologią powierzchni, grubością pokrywy. Zwykle szybko pękają w jamie ustnej pod wpływem urazów, np. przy żuciu.