Rak piersi nie dotyczy tylko kobiet. Takie objawy mogą wyczuć mężczyźni
Choć rak piersi kojarzony jest niemal wyłącznie z kobiecą anatomią, rzeczywistość medyczna pokazuje, że choroba ta nie wybiera płci. Mężczyźni również posiadają tkankę gruczołową, w której może dojść do rozwoju nowotworu złośliwego.
Z powodu niskiej świadomości społecznej oraz bagatelizowania pierwszych symptomów, nowotwór ten jest u panów wykrywany zazwyczaj w znacznie bardziej zaawansowanym stadium niż u kobiet. Wiedza na temat nietypowych zmian w obrębie klatki piersiowej może uratować życie, dlatego kluczowe jest przełamanie tabu i zrozumienie, że profilaktyka onkologiczna dotyczy każdego mężczyzny, bez względu na wiek.
- Specyfika nowotworu piersi u mężczyzn oraz główne czynniki ryzyka
- Niepokojące sygnały wysyłane przez organizm i proces samobadania
- Metody diagnostyczne oraz współczesne standardy leczenia onkologicznego
Specyfika nowotworu piersi u mężczyzn oraz główne czynniki ryzyka
Rak piersi u mężczyzn jest chorobą rzadką, stanowiącą około 1% wszystkich przypadków nowotworów piersi, jednak cechuje się często agresywnym przebiegiem. Głównym czynnikiem zwiększającym ryzyko zachorowania jest wiek – większość diagnoz stawianych jest u panów między 60. a 70. rokiem życia.
Nie bez znaczenia pozostaje gospodarka hormonalna; nadmiar estrogenów przy jednoczesnym niedoborze testosteronu, wynikający np. z otyłości, chorób wątroby (marskość) czy zażywania określonych leków, tworzy środowisko sprzyjające mutacjom komórkowym w obrębie szczątkowej tkanki gruczołowej.
Ogromną rolę w etiopatii tego nowotworu odgrywa genetyka, która u mężczyzn ma statystycznie większe znaczenie niż u kobiet. Dziedziczne mutacje w genach BRCA2, a rzadziej BRCA1, znacząco podnoszą prawdopodobieństwo wystąpienia choroby. Ponadto, czynnikiem predysponującym jest zespół Klinefeltera – rzadka wada genetyczna polegająca na obecności dodatkowego chromosomu X.
| Mężczyźni obciążeni rodzinnie nowotworami piersi lub jajnika powinni zachować szczególną czujność, ponieważ ryzyko przekazania wadliwego genu potomstwu jest w ich przypadku identyczne jak u kobiet. |
Przeczytaj też: Coraz młodsze pacjentki z rakiem piersi. Ekspertka apeluje o czujność
Niepokojące sygnały wysyłane przez organizm i proces samobadania
Najczęstszym i zazwyczaj pierwszym objawem, który powinien skłonić mężczyznę do wizyty u lekarza, jest twardy, niebolesny guzek umiejscowiony pod brodawką sutkową lub w jej bliskim sąsiedztwie. W przeciwieństwie do kobiet, u których tkanka tłuszczowa może maskować zmiany, u mężczyzn nowotwór jest zazwyczaj łatwo wyczuwalny pod palcami.
Inne symptomy obejmują zmiany w wyglądzie skóry: jej zaciągnięcie, owrzodzenie, nietypowe zaczerwienienie lub tzw. objaw skórki pomarańczowej. Często dochodzi również do wciągnięcia brodawki do wewnątrz lub pojawienia się z niej wydzieliny, niekiedy podbarwionej krwią.
Samobadanie klatki piersiowej powinno stać się rutyną, zwłaszcza u panów po 50. roku życia. Polega ono na uważnej obserwacji klatki piersiowej w lustrze oraz palpacyjnym sprawdzeniu, czy pod skórą nie pojawiły się zgrubienia. Należy zwrócić uwagę nie tylko na sam obszar sutka, ale również na okolicę pachową, gdzie mogą znajdować się powiększone, twarde węzły chłonne. Wszelka asymetria, która pojawiła się nagle, lub bolesność w klatce piersiowej, której nie można powiązać z urazem czy wysiłkiem fizycznym, wymaga pilnej konsultacji z chirurgiem onkologiem lub urologiem.
Metody diagnostyczne oraz współczesne standardy leczenia onkologicznego
Proces diagnostyczny u mężczyzn przebiega podobnie jak u kobiet i opiera się na triadzie diagnostycznej: badaniu klinicznym, badaniach obrazowych oraz biopsji. Podstawą jest wykonanie mammografii lub USG klatki piersiowej, które pozwalają określić charakter zmiany. Jeśli badania te wykażą podejrzenie nowotworu, niezbędna jest biopsja gruboigłowa, która pozwala na pobranie fragmentu tkanki do badania histopatologicznego. Dopiero na tej podstawie lekarz może potwierdzić typ nowotworu oraz określić jego złośliwość i cechy biologiczne, takie jak obecność receptorów hormonalnych.
Leczenie raka piersi u mężczyzn ma charakter skojarzony i jest dostosowane do stopnia zaawansowania choroby. Złotym standardem chirurgicznym jest zazwyczaj mastektomia, czyli usunięcie gruczołu piersiowego wraz z procedurą sprawdzenia węzłów chłonnych. Ze względu na to, że większość męskich nowotworów piersi jest hormonozależna (posiada receptory estrogenowe), kluczowym elementem terapii jest hormonoterapia, trwająca zazwyczaj kilka lat. W zależności od indywidualnego przypadku stosuje się również chemioterapię oraz radioterapię, aby zminimalizować ryzyko nawrotu i przerzutów do innych narządów.
Źródła: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK526036/, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6753659/, https://www.mp.pl/pacjent/onkologia/chorobynowotworowe/165011,rak-piersi-u-mezczyzn, https://www.onkonet.pl/dp_n_rak_piersi_mezczyzn.php, https://www.zwrotnikraka.pl/rak-piersi-u-mezczyzn-objawy-leczenie/
